Terreur van de colporteur

Mijn grootste ergernis in de stad is, dat ik om de zoveel meter ongevraagd wordt aangesproken door iemand, die wat aan te bieden heeft of wat van mij wil weten.
Ik vraag me af of dat niet anders kan.

foto bij artikel weblog Zwolle van 27 april 2006

We maken ons – zeer terecht trouwens – druk over de kwaliteit van de binnenstad. We denken na over de bereikbaarheid. We maken ons zorgen over het fiets parkeren. We zijn druk bezig met het vraagstuk waar-laat-ik-mijn-auto. Honden mogen in de binnenstad niet.

En dit allemaal om het winkelen zo aantrekkelijk mogelijk te maken en te houden.
En dan komen we al die lieden tegen, die wat van ons willen hebben. Ik vergeleek dat deze week met een boek dat ik heb gekocht. Ik verheug me op het lezen. En als ik ga lezen kom ik steeds niet verwachte advertenties tegen.
Met andere woorden, ik kies er niet voor en toch krijg ik er mee te maken.

Het instrument om er wat aan te doen, is de APV. In de APV (algemene plaatselijke verordening) worden zaken geregeld die moeten helpen het samenleven in Zwolle aantrekkelijk te houden (te maken).

Ik heb niet de indruk, dat het onder een bestaand artikel is te ‘vangen’. Of het zouden de artikelen 2.4.6 (hinderlijk gedrag op of aan de weg) en 2.4.8 (hinderlijk gedrag bij of in gebouwen) moeten zijn. Ik vind ze niet specifiek genoeg.

Zou artikel 426bis van het wetboek van Strafrecht soelaas bieden?
Citaat: “ Hij die wederrechtelijk op de openbare weg een ander in zijn vrijheid van bewegen belemmert of met een of meer anderen zich aan een ander tegen diens uitdrukkelijk verklaarde wil blijft opdringen of hem op hinderlijke wijze blijft volgen, wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste een maand of geldboete van de tweede categorie”.
Ik denk dat dit artikel ook onvoldoende uitkomst biedt. Blijkbaar mag je je wel opdringen, maar mag je dat niet blijven doen.

In Groningen hebben ze een artikel in de APV opgenomen.Het gaat om het volgende artikel:

Artikel 2.1.3.1 Beperking aanbieden e.d. van geschreven of gedrukte stukken /afbeeldingen of het uitdelen van goederen om niet.

1  Het is verboden gedrukte of geschreven stukken dan wel afbeeldingen of voor handelsdoeleinden goederen om niet onder het publiek te verspreiden dan wel openlijk aan te bieden, aan te bevelen of bekend te maken op of aan een beperkt aantal door het college aangewezen wegen of gedeelten daarvan.
2 Het college kan de werking van het verbod beperken tot bepaalde dagen en uren.
3 Het verbod geldt niet voor het huis-aan-huis verspreiden of het aan huis bezorgen van gedrukte of geschreven stukken en afbeeldingen.
4 Het college kan ontheffing verlenen van het in het eerste lid gestelde verbod.

Wat in Groningen kan, moet in Zwolle toch ook mogelijk zijn, zou je denken.

John van Boven

Advertenties

17 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

17 Reacties op “Terreur van de colporteur

  1. Ingrid van Kassen

    Hoera, ik ben vóór .
    Ik vind ook dat ik de vrijheid heb, zelf te ontdekken wat er voor mij
    belangrijk kan zijn.
    Aangesproken worden op straat vind ik net zo vervelend als bij binnenkomst in een winkel direct aangesproken te worden wat er van mijn gading is.

    • john van boven

      Het eerste: helemaal eens.
      Het tweede: herken ik. Ik heb een bloedhekel aan winkels waar ze direct op je afkomen met OMZET, OMZET in de ogen.

  2. Pingback: Tweets that mention Terreur van de colporteur | john van boven -- Topsy.com

  3. nric0

    Je kunt jezelf toch ook verweren? Gewoon stug doorlopen, je hoeft geen antwoord te geven. Je moet jezelf geen slachtoffer van iets maken.

  4. Heeft wat mij betreft niks te maken met al dan niet slachtoffer zijn/voelen. Wel alles met de vraag hoe terecht het is dat iemand misbruik maakt van mijn wens om door de Diezerpromenade te lopen. Ik kies er dan niet voor om beschikbaar te zijn voor anderen. Stand inrichten: prima, dan kan ik als ik dat wil, contact leggen.

  5. AJ Poelarends

    Beste John,

    Gooi je als christen hier niet je eigen glazen mee in? Straat evangelisatie zal dan ook verboden worden. Wat dan liever, gewoon die verkopers die er staan en ook mogelijkheden voor anderen om zich te uiten, of een verbod op alles.

    Gr. Arend-Jan

    • Arend-Jan een paar opmerkingen.
      In de eerste laats ben ik geen aanhanger van het adagium dat het doel de middelen heiligt. Je kunt je afvragen hoe “normaal” het is om mensen aan te spreken in het weliswaar publieke domein, maar dan toch in een omgeving waar je niet elk onderwerp verwacht. Ik ben van mening, dat je het zo moet inrichten dat je het initiatief legt bij de ander. Dus, richt een stand in en maak het mogelijk dat mensen, die dat zelf willen, je kunnen aanspreken. Dat is een veel vriendelijker manier.
      In de tweede plaats wil ik nadenken over mogelijkheden om voor goede doelen uitzonderingen te maken, al lijkt het me wel lastig om te bepalen wat wel en wat niet een goed doel is. Ik leg dan ook de nadruk op het eerste punt.

      • AJ Poelarends

        Dank voor de reactie.
        Ik qoute even:” Ik kies er dan niet voor om beschikbaar te zijn voor anderen.”
        Van waar deze manier van praten? Dat iemand die in de winkelstraat loopt dit zegt, tot daar aan toe. Maar is dit een manier hoe een politicie zich moet opstellen? Volgens mij mogen we juist blij zijn dat we in het publiek domein beschikbaar mogen zijn voor anderen. We kunnen toch juist het gesprek aangaan met de mensen op straat. Wat ik hier voor ogen zie is een aantal kraampjes waar mensen kunnen langs komen voor: een goed doel, een krant, geloofszaken… Dat is toch niet de manier hoe we met elkaar moeten omgaan? Is dit niet juist eilanden maken, het gesprek uit de weg gaan en ruimte geven aan de individualisatie.
        Ik ben het eens dat het lang niet altijd fijn is om aangesproken te worden, maar dan is het aan mij toch om op een vriendelijke manier dit duidelijk te maken?
        Het initiatief ligt niet bij de ander want dan blijft het stil en is het debat/gesprek in de publieke ruimte er niet meer. Als we iets goeds te melden hebben en hier een ander mee in aanraking willen brengen dan ligt het initiatief op de straat en niet achter een kraam.

  6. Wout

    Hoe zit het met verkiezingscampagnes? Ook niet een vorm van colportage, waarbij je als burger ongevraagd iets aangeboden krijgt? Ook dan geldt overigens dat de manier waarop het gebeurt bepalend is.

    • In de eerste plaats helemaal eens met je opmerking dat de manier waarop je wordt aangesproken bepalend is. Daar hoort dus niet bij het met je meelopen, ook al heb je aangegeven geen belangstelling te hebben.
      Ik heb er natuurlijk over nagedacht, hoe dan te handelen in verkiezingstijd. Ook in deze reactie zeg ik: wees aanwezig en maak het mogelijk dat een geinteresseerde burger je aanspreekt.
      Aan de andere kant kan ik me ook voorstellen dat je in campagnetijd gemakkelijker een ontheffing krijgt omdat je als politicus er toch voor het algemeen belang bent. Maar het is wel een aandachtspunt. Eens.

  7. Arend-Jan, dank voor je reactie. Ik loop niet als politicus in de stad, maar als individu. Jouw conclusie over mijn dan al of niet beschikbaar zijn als politicus volg ik niet. Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik als politicus zo niet in elkaar steek.
    Ik vergelijk het met telefonische colportage. Lastig gevallen worden op onmogelijke tijden door mensen die omzetdoelen moeten halen. Ik heb me laten opnemen in het belmeniet register. Ben ik dan ook niet toegankelijk voor anderen?
    Ik zoek voor de straatcolporteur een equivalent voor het belmeniet register.
    Daarnaast redeneer ik – nu wel als politicus – vanuit het belang van een goed verblijfsklimaat van de binnenstad.
    We moeten ergernissen voorkomen en bezien hoe we andere wel acceptabele contaften kunnen behouden. Niet andersom: omdat we bepaalde contacten willen behouden, ergernissen maar accepteren.

    • AJ Poelarends

      Beste John, bedankt weer voor de reactie. Nu maak je het specifieker en voor mij ook duidelijk. Het is duidelijk wat het bel-me-niet-register ten doel heeft, gelukkig kunnen mensen hier ook voor kiezen wat ze wel en niet willen. Als ze bijvoorbeeld niet door commerciele organisaties gebeld willen worden kan daar voor gekozen worden. Uit eigen ervaring weet ik dat veel mensen geen probleem met goede doelen. Maar juist de colpotage in de Diezestraat gaat, uit eigen ervaring, meestal alleen voor goede doelen. De colportage aan de deur met energie, internet, etc. dat is iets waar nog betere regelgeving voor nodig is.
      Ik ben het wel met je eens dat je ergenissen zo veel mogelijk moet voorkomen. Maar ook aan de andere kant kijk ik even naar het ‘goede doel’, ik zet het tussen aanhalingstekens omdat je hier soms vraagtekens bij kunt stellen, maar dat ze bezig zijn met een ideaal mag vaak wel duidelijk zijn. Ik werk zelf ook in een callcenter voor goede doelen. En je kunt je vaak afvragen hoe er omgegaan moet worden met omzet doelen, want daar draait het allemaal om. Ook binnen een christelijk callcenter draait het alleen maar om omzet. Maar verbieden in de winkelstraat zal het probleem denk ik niet oplossen, dan komen ze wel weer op een andere manier om de hoek zeilen.

      Succes er in ieder geval mee! Goed om een keer weer wat van de CU te horen in Zwolle in ieder geval…

  8. Waarlijk fascinerend! Bent u wellicht van plan nog meer van zulke stukjes te maken? Laten we het hopen. Ik ben ten minste erg verrast. Ga bovenal zo door.

  9. Pingback: Flyeren anno 2015 | john van boven

  10. Pingback: Terreur van straatverkopers op de Diezerstraat – Weblog Zwolle

  11. Pingback: Terreur van straatverkopers op de Diezerstraat • Weblog Zwolle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s