Maandelijks archief: juli 2011

De visboer en het open raam

Afgelopen dagen is, in mijn ogen in ieder geval, weer gebleken dat een begrip als Samen Maken We De Stad prima op papier is uit te leggen, maar in de praktijk toch weerbarstiger is.
Er gaat veel goed en er gaat veel beter, maar toch.
Het open deur en raam beleid in de horeca staat ter discussie. Althans, de uitvoering daarvan. Dat zelfde geldt voor het standplaatsenbeleid naar aanleiding van de klachten over de visboer.
Wat mij opvalt is, dat het vooral gaat over toepassen van regels. Met regels is niks mis. Tenminste, als ze gebruikt worden om een gewenste situatie te handhaven.
Het is grondig mis, als het uitsluitend en alleen gaat om de regels zelf.

Het open deur en raambeleid herinnert me aan de kwestie van het op straat nuttigen van drankjes bij gebrek aan terras. Dat was trouwens ook in de zomer, een paar jaar geleden. Daar was een regel voor en dus werd een poging gedaan tot handhaving. Dat liep hoog op, totdat de wijsheid van onze burgervader werd ingeschakeld. Die regel is er nog steeds, maar wordt soepel toegepast zolang er geen klachten over overlast zijn.
Hetzelfde lijkt nu aan de hand te zijn met geluidsoverlast. Er wordt voorbij gegaan aan de vraag of er overlast is. Regels moeten blind worden toegepast. En overdag (!) en ’s avonds. Geluidsoverlast of niet.
Kan dat echt niet anders? Goed overleg misschien of weer de wijsheid van Henk Jan Meijer?

Hetzelfde geldt voor de standplaats van de visboer. Die stond er al, toe het appartemengebouw gebouwd werd en mensen daar een appartement kochten. En dan nu ineens klagen? Hun juristen hebben “gelukkig” ontdekt dat er een juridische grond is. De standplaats, waar al 70 jaar vis wordt verkocht, voldoet niet aan juridische regels. Daarop wordt nu teruggevallen. Volgens mij is er na 70 jaar sprake van verworven rechten. Maar los daarvan.
Waarom niet om de tafel gezeten en alle aspecten de revue laten passeren en er uit komen?
Laat niemand op zijn (al dan niet vermeend) recht gaan staan.
Ik moet denken aan het gat in het trottoir op de Nieuwe Markt, een paar jaar geleden. De één stelde de ander aansprakelijk en er gebeurde niets.
Totdat de gemeente de noodzakelijke wijsheid had gevonden en het herstelde om daarna na te denken over aansprakelijkheid.
Kan dat echt niet anders?

Samen is een mooi begrip, vooral als het in de praktijk wordt toegepast.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Schuldhulpverlening en besparen

Vanmorgen (zaterdag 16 juli) was in een klein artikeltje in de krant te lezen dat elke euro die besteed wordt aan schuldhulpverlening 2 euro bespaard kan worden. Een intrigerend artikeltje dat leidde tot het downloaden van het rapport (lang leve Google). Voor de liefhebber de link: http://www.regioplan.nl/media/pdf/id/906/file_name/2120-schuldhulpverlening-loonteen-onderzoek-naar-de-kosten-en-baten-van-schuldhulpverlening.pdf

In dit stukje doe ik niet meer dan een paar citaten doorgeven, om te laten zien dat lezen van het rapport toch wel de moeite waard is. Ik ervaar het als een erg positieve manier om na te denken over bezuinigen. Alhoewel, besparen is een beter werkwoord. Waarom? Omdat een goed resultaat met minder geld bereikt kan worden.

Het rapport stelt de volgende vraag:

“Hoe verhouden de kosten en baten van schuldhulpverlening zich tot elkaar?  
In dit rapport beantwoorden wij deze vraag. We hebben vijf gemeenten geselecteerd (Apeldoorn, Arnhem, Den Haag, Deventer en Tilburg) die een (aanzienlijk) verschillende aanpak hebben betreffende de manier waarop zij schuldhulpverlening organiseren. Daarnaast verschillen de diensten en producten die zij aanbieden en de kenmerken van de groep die bij hen om hulp vraagt. Door in  alle vijf deze gemeenten een lokale kosten-batenanalyse uit te voeren, kunnen we een onderbouwd beeld schetsen met landelijke zeggingskracht. Gezien de verschillen tussen de betrokken gemeenten en de conclusie dat in alle situaties de baten hoger zijn dan de kosten, mag worden aangenomen dat in het algemeen geldt dat schuldhulpverlening loont.”

Wat zijn conclusies uit het onderzoek:
“Gemiddeld gaven de onderzochte organisaties aan schuldhulpverlening 1,4 miljoen euro uit per 100.000 inwoners. Daarmee voorkwamen zij gemiddeld genomen een bedrag van 3,3 miljoen euro aan uitgaven op andere beleidsterreinen. In de vijf afzonderlijke kosten-batenanalyses varieerden de baten van een verhouding van 1:1,7 tot 1:2,6 euro. Hiermee wordt bedoeld dat de gemeente met het laagste rendement voor elke euro die zij besteedde aan schuldhulpverlening op een aanwijsbaar aantal andere plekken c.q. beleidsterreinen 1,70 euro aan kosten bespaarde. Kortom, de kosten van schuldhulpverlening zijn lager dan de op andere plekken voorkomen kosten.”

Een overzicht uit het rapport: (bedragen in 1000 euro)

 

gem

min

max

kosten

1.405

1.169

1.591

baten

3.260

2.727

3.864

Bespaarde kosten WWB

1.442

1.133

1.886

Besparing WW

586

434

664

Besparing dakloosheid

509

279

913

Besparing huisuitzetting

396

215

811

Besparing maatsch.opvang

169

92

317

Besparing afsluiten gas etc.

94

47

179

Besparing maatsch. werk

31

18

47

Besparing GGZ

24

15

39

Besparing betalingsreg.corp

9

5

12

Het rapport trekt conclusies:
“De belangrijkste les is dat schuldhulpverlening loont. De kosten zijn lager dan de baten, wat aanleiding geeft voor bezinning op bezuinigingen. Door in het onderzoek expliciet na te gaan welke baten op de begroting van de gemeente vallen en welke baten daarbuiten, kunnen gemeenten twee conclusies trekken. Ten eerste kunnen ze concluderen dat een bezuiniging op de eigen begroting niet zal leiden tot de beoogde reductie aan uitgaven. Daarnaast lijkt het zinvol om na te gaan welke mogelijkheden er zijn voor cofinanciering door diegenen die in behoorlijke mate profiteren van gemeentelijke schuldhulpverlening.”

“Op een iets minder abstract niveau leiden de uitkomsten nog tot twee andere conclusies. In de eerste plaats lijkt het zinvol om de uitvoering van de WW, maar vooral de WWB te verknopen met de uitvoering van de schuldhulpverlening. Door mensen met een WW- of WWB-uitkering te verplichten om hun schuldenproblematiek aan te pakken, kan worden bijgedragen aan een snellere uitstroom uit de uitkering. Dit gebeurt deels omdat opgeloste schulden een stimulans zijn voor mensen om (weer) aan het werk te gaan of meer te gaan werken, maar ook omdat werkgevers niet zitten te wachten op medewerkers die veel werk met zich meebrengen vanwege beslagen op hun inkomen of waarbij sprake is van een verhoogd ziekteverzuim door psychosociale problematiek. Voor de meeste schuldenaren met een WWB- of WW-uitkering geldt dat de samenwerking tussen de schuldhulpverlening en de uitkerende instantie een stuk nauwer kan. Als blijkt dat schuldenproblematiek leidt tot een gemiddeld langere uitkeringsduur (wat dit onderzoek uitwijst), dan ligt het voor de hand het gedrag van uitkeringsgerechtigden zo te beïnvloeden dat zij zowel actief en effectief naar werk zoeken als zonder ondersteuning hun bestedingspatroon aanpassen en het aflossen van hun schulden tot hun eigen doel maken.   

In de tweede plaats vormen de resultaten van dit onderzoek aanleiding voor gemeenten om nog nadrukkelijker in gesprek te gaan met onder andere de lokale woningcorporaties. Nu blijkt dat er naast de gemeente ook anderen in hoge mate profiteren van de inzet van schuldhulpverlening, lijkt het de moeite waard om met hen na te gaan welke mogelijkheden er zijn voor cofinanciering.”

Ik ervaar het rapport als een bron van overwegingen. Ook voor Zwolle.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Beulswerk

Foto’s zijn gemaakt door Irene Bargeman.

In het kader van festival Zwart voert de firma Weijland en consorten elke dag het spel De Eeuwige Terugkerel op. Daarin spelen een rechter en een beul. Voor deze rollen zijn bekende Zwollenaren gevraagd mee te doen. Elke keer anderen. Afgelopen vrijdag, 8 juli, had ik de eer om mee te mogen doen. Beul.

Er moest iemand worden terecht gesteld die door de rechter schuldig was verklaard. Met als straf dood door ophanging en wel onmiddellijk uitgevoerd.
En daar was ik voor aangesteld. Die avond, dan.

Maar ja, de Engel Michael (let op de vleugels en de groene huid, verwijzend naar de engel op de Grote Markt) kwam de snaak redden van een wisse dood. De beul kon zijn karwei dus niet afmaken.

Daar sta je dan, touw in de handen. De verdachte vrij, dat dan weer wel.

Eind goed al goed, en tot die tijd zag ik werkeloos toe vanaf de zijkant, de plek van de rechter. Dat was gisteravond Minke Kraijer.

Het was leuk om zoiets mee te maken. Wat mij opviel was de relaxedheid van de spelers, voordat de voorstelling begon. De rust waarmee je de aanwijzingen kreeg. Zoals moment van omkleden, tijdstip van optreden.

Firma Weijland bedankt voor het mogelijk maken van deze ervaring.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder algemeen

De Raad en papierloos vergaderen

Binnenkort moeten de fractievoorzitters besluiten of de Zwolse raad vanaf september papierloos gaat vergaderen. Op dit moment doen 23 van de 39 raadsleden mee met een pilot. Zij krijgen de stukken digitaal en niet meer op papier per koerier toegezonden.

Overstappen is nogal wat. Het is een cultuurverandering en ik kan me voorstellen dat er raadsleden zijn, die zich afvragen of ze wel overweg kunnen met de nieuwe werkwijze. Of ze kunnen blijven werken op de huidige manier met de papieren bundels en aantekeningen maken met pen en papier en de bijdrage doen met behulp van papier.

Mijn ervaring tot nu toe is: ja dat kan. Maar dan moet je jezelf wel de tijd gunnen. Tijd om je de andere manier eigen te maken. Maar ook tijd om de iPad en zijn applicaties goed te leren kennen. Ik kom daar op terug.

Het gaat ook om een zorgvuldige manier van introduceren.

Vorige week was er een bijeenkomst, georganiseerd door Xando, over gebruik van de iPad. Het leek me wel nuttig om daar als lid van de begeleidende werkgroep naar toe te gaan.

Er waren twee voordrachten. De een over de manier van werken van Apple, en de ander over de achterliggende techniek. Van de eerste voordracht heb ik zaken geleerd, die zouden kunnen helpen bij het omschakelen van papier naar digitaal.

Een paar opmerkingen:

–       Innovatie is veranderen in kleine stapjes

–       Innovatie moet iets betekenen voor oplossing van een probleem of voorzien in behoefte

–       Innoveren legt niet de nadruk op het ding, maar op de behoefte (wat wil ik verbeteren en niet waarmee, dat is middel)

–       Goede innovatie is iets wat de gebruiker wil

–       Sluit bij vernieuwing aan bij het huidige gebruik

–       Loop de route van je klant.

Als je het zo leest, dan klinkt het misschien wat abstract. Je zou het ook zo kunnen formuleren.

  1. Als je zaken op een andere manier gaat doen, doe dat dan niet in te grote stappen
  2. Als je van papier naar digitaal gaat moet er voor de gebruiker een verbetering inzitten. Misschien niet direct, maar wel op termijn. Die verbetering moet dan ook duidelijk zijn
  3. Organiseer het veranderproces vanuit de beleving van de gebruiker
  4. De eerste stappen moeten zo veel mogelijk aansluiten bij het huidig gebruik
  5. Denk vanuit de klant en niet vanuit de verandering

Voor de invoering van de iPad bij het raadswerk moet dan ook aan het volgende gedacht worden:

  1. bekend moet zijn wat de huidige manier van werken is van een raadslid. Dat zal maatwerk moeten zijn. Daar moet naar gevraagd worden.
  2. Vanuit deze manier van werken moet uitgelegd worden, op welke manier dat kan met de iPad (of de computer). Dus: stapsgewijs het proces doorlopen, niet vanuit de mogelijkheden van de iPad, maar vanuit de werkwijze van het raadslid.
  3. Besef, dat je tijd nodig hebt om te wennen en thuis te raken in de mogelijkheden van de iPad en de apps.
  4. Maak duidelijk, dat niet alles van de ene manier overgaat in de andere manier. De grote stukken van de beleidscyclus (PPN, berap, begroting, jaarrekening) worden voorlopig ook nog op papier aangeleverd.
  5. Helder moet zijn wat de verbeteringen zijn (naast de beoogde besparing natuurlijk).

Een paar voorbeelden uit mijn eigen ervaring.

–       Ik heb de behandeling van de berap en de PPN heel bewust volledig digitaal gedaan. Die manier van werken is goed gelukt

–       Met de applicatie GoodReader lees je de digitale stukken. Daarin kun je ook tekst arceren en onderlijnen. Je kunt ook opmerkingen maken in de kantlijn. Die opmerkingen kun je ook verzamelen en bijvoorbeeld mailen aan fractiegenoten als voorbereiding op een fractieoverleg

–       Door dubbel te klikken op de homeknop kun je snel wisselen tussen de nota en een programma waarmee je aantekeningen kunt maken. Al lezend en bestuderend kun je dus punten noteren die je van belang vindt.

–       Deze aantekeningen kun je zo overzetten in een tekstverwerker om dan de aantekeningen te bewerken tot een bijdrage.

–       Je kunt bookmarks maken van plekken in de tekst, die je snel wilt terugvinden, bladwijzers dus. Handig bij interrupties bijvoorbeeld. Dat vraagt handigheid, maar veel belangrijker is te weten dat het kan.

–       Binnen GoodReader kun je een mappenstructuur maken, waardoor je een bibliotheek van voor jou belangrijke stukken altijd bij je hebt.

Ik heb veel vertrouwen in een goed verloop van de overstap van papier naar digitaal.

John van Boven

 

2 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek