Kind voor de rekening

De afgelopen week heeft de opmerking van Kingma nogal wat stof doen opwaaien. Na een weekend waarin 14 van de 15 spoedopnames in zijn ziekenhuis alcohol gerelateerd waren, zei hij dat deze comazuipers dan ook maar de rekening moeten betalen.

Ik was het op dat moment met hem eens. Vooral omdat ik vond, dat gevolgen van eigen keuzes niet zo maar op de samenleving verhaald moeten worden. Die samenleving heeft immers geen invloed gehad op die keuze.
 
De reacties waren divers, maar stemden allemaal wel tot nadenken.
Er waren reacties die zich afvroegen of dat dan ook geldt voor rokers, voor dikke mensen, voor skiers etc.
Deze opmerkingen kan ik weinig mee. Ze helpen niet een standpunt te formuleren over de uitspraak van Kingma. Wijzen naar een andere groep mensen schiet niet op. Het vooronderstelt dat de genoemde groepen onderling vergelijkbaar zijn. En dat zijn ze niet.
 
Er waren ook reacties die iets zeiden over de omstandigheden en de gevolgen. Waarom zuipen deze jongeren zich klem en is het niet beter om daar wat aan te doen. In politiek jargon: je kunt beter aan de voorkant wat doen dan aan de achterkant: voorkomen is beter dan genezen.
Ook de opmerking dat zo’n maatregel als effect kan hebben dat deze jongeren die dan medische zorg nodig hebben, dat onthouden wordt omdat ze de rekening niet willen cq kunnen betalen. Die reactie snijdt wat mij betreft hout.
 
Maar al met al is daarmee nog geen oplossingsrichting geboden. Dat er wat gebeuren moet is evident, wat mij betreft.
Is het een betere benadering wanneer wordt nagedacht over de vraag hoe het zit met de eigen verantwoordelijkheid en hoe je die verantwoordelijkheid handen en voeten geeft. Liefst op een manier dat het effect sorteert.
 
Geef elke comazuiper de medische zorg die nodig is. Maar verplicht hem/haar tot het doen van een taakstraf op bijvoorbeeld een afdeling waar Korsakov patienten worden verpleegd. Confronteer hen met de gevolgen van overmatig alcoholgebruik. Spreek hen daardoor aan op hun verantwoordelijk zijn voor de eigen gezondheid en voor het werken aan hun eigen toekomst.
 
Dat wordt de trits: inname, opname, afname.
 
Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder algemeen

11 Reacties op “Kind voor de rekening

  1. De reactie van sommige politici vind ik nogal hypocriet, als ik bedenk dat ze bij het wetsvoorstel om de minimumleeftijd om drank te mogen kopen van 16 naar 18 te brengen TEGEN hebben gestem

  2. Beste John,

    Het argument dat de vergelijking maakt met andere groepen, schuif je wat mij betreft wel wat snel terzijde. Het gaat in deze discussie namelijk wel degelijk over een onderliggend principe; namelijk dat in de gezondheidszorg niet de schuldvraag wordt gesteld om te bepalen of je geholpen wordt en tegen welke condities. In die zin is het verschil tussen comazuipers en andere groepen niet principieel, maar gradueel. Ik ben er huiverig voor als de schuldvraag een rol gaat spelen in de gezondheidszorg.
    We moeten wel iets doen aan de problemen van overmatig alcoholgebruik door jongeren, maar dat is niet een taak van de gezondheidszorg. Bij mijn weten is openbare dronkenschap bij wet verboden, maar volgens mij krijgen weinig comazuipers na het verlaten van het ziekenhuis een proces verbaal, laat staan een taakstraf. Waar het om gaat is wel dat de oplossing gezocht moet worden in de richting van wetshandhaving in combinatie met (jeugd)hulpverlening en niet in het beprijzen van gezondheidszorg voor bepaalde groepen patienten.

    Krijn Korver

    • Krijn,
      Dank voor de reactie. Het voegt toe aan de overwegingen. Zeker vanuit het perspectief van de gezondheidszorg.
      Het is een probleem dat moet worden aangepakt. De verwijzing naar andere groepen helpt dan niet. Vandaar.
      Het is inderdaad niet aan de gezondheidszorg om oplossingen te genereren. Het is wel het overwegen waard dat een ziekenhuis bij binnengebrachte comazuipers,, een melding doet bij iets als bureau Halt. Denk aan gang van zaken met vuurwerk.
      Zoals het nu is, zonder repercussies, is niet oplossingsgericht en is frusterend voor zorgpersoneel.

  3. Wiebrand

    Dag John,
    Dit is in ieder geval wat genuanceerder dan je in een tweet kwijt kan.
    Niet alleen hulpverlenen maar vorm van ‘taakstraf’ als bewustwording wat gevolg van gedrag (comazuipen, roken, eetverslaving) zijn lijkt me inderdaad een goede aanvulling op de zorg.
    En daarnaast ook kijken naar oorzaak van gedrag.

  4. Inge Jongman

    Ons stelsel is gebaseerd op solidariteit. Als je mensen voor zorg laat betalen n.a.v. de schuldvraag, is het hek van de dam. Wat met de surfer die voor zijn eigen lol sport en een nare blessure krijgt? Wat met de roker die willens en wetens doorpaft? Wat met de mensen die elke avond frituren? Ook keuzes waar we als samenleving geen invloed op hebben maar wel de lasten van dragen indien iemand gerelateerd aan zijn of haar gedrag ziek word en zorg nodig heeft.
    Als je dan zegt dat jongeren taakstraf moeten doen in de korsakovkliniek, dan ook taakstraf op de afdeling oncologie en dan ook taakstraf in de obesitaskliniek.

    • Inge,
      Dank je wel. Je reactie maakt paar dingen voor mij duidelijk.
      Gaat het om maatwerk of om confectie. Ik bedoel daarmee dat je bij het nadenken over effectieve aanpak op deze manier gegijzeld wordt door de verwijzing naar andere groepen. Dan kom je niet verder en dat wil ik wel.
      Afwijzen van suggesties vraagt wel om aandragen van betere. Dan kunnen we verder komen.
      Dat is nodig omdat in de laatste paar jaar het aantal comazuipers explosief gestegen is.

  5. Tja, zijn er grenzen aan het solidariteitsbeginsel? En zo ja waar liggen die. Moeten oppassende burgers meebetalen aan anderen die buitensporige risico’s nemen? Bij autoverzekeraars kennen we het no-claim systeem van belonen bij schadevrij rijden. Misschien moeten we het in deze richting zoeken. Verzekeringnemers zonder ‘eigen schuld’ historie betalen minder, aantoonbaar gebleken risiconemers betalen meer. Kort hierover geblogd: http://bronswijkh.wordpress.com/2012/03/12/comazuipen
    Blijft nog een ander belangrijk aspect onderbelicht: agressie in de wachtkamers en SEH tengevolge van alcohol. Daartegen kennen we strafrechtartikelen, maar ‘bedreiging’ wordt in de praktijk nauwelijks vervolgd. Weinig rendement, veel werk, moeizaam te bewijzen, lage straffen.

  6. Vandaag (13 maart) in de krant: burgemeester Van der Laan overweegt boetes voor comazuipers. Het gaat dan niet om oordeel over leefgedrag maar om overtreding van de wet; openbare dronkenschap. Is overwegen waard, het voorkomt vergelijking met andere groepen. Ik vraag me wel oaf wat de curatieve kracht is. Dat is voor mij wel een belangrijke voorwaarde

  7. Via twitter:
    Studenten drinken twee tot drie keer meer in gezelschap van zwaar drinkende leeftijdsgenoten, dan wanneer ze aan de bar hangen met niet- of matige drinkers. Ze zouden moeten worden getraind om onbewust drinkgedrag niet te imiteren. .

    Dat schrijft dagblad Spits vandaag

    Deze jongvolwassenen blijken veel meer te beïnvloeden dan ze zelf denken. Het zijn de conclusies die Helle Larsen, post-doctoraal onderzoeker bij de Universiteit van Amsterdam (UvA), trekt in haar promotieonderzoek dat werd gefinancierd door de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek.

    Bron: Spits

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s