Bankpas of muntjes?

Ik kreeg vanmorgen een artikel uit Binnenands Bestuur onder ogen (bedankt Henk). In dat artikel (http://m.binnenlandsbestuur.nl/nieuws/bankpasje-vervangt-voedselbank-of-super-sociaal.34685.lynkx) wordt beschreven dat mensen die ondersteuning nodig hebben, niet naar de voedselbank worden verwezen maar een bankpasje krijgen, waarmee afgerekend kan worden, bijvoorbeeld bij de plaatselijke supermarkt.
Er wordt via de bonnetjes gecontroleerd of het geld wel wordt uitgegeven aan zaken, waarvoor het bedoeld is. Dit aspect vraagt nog wel doordenking wat mij betreft.

Interessanter is het slot van het artikel. Men kan extra geld gestort krijgen door het verrichten van een tegenprestatie, bijvoorbeeld vrijwilligerswerk. Behalve dat ik dat een goed idee vind (eigenwarde, zelfrespect), deed me dit ook denken aan wat ik in het boek #Easycratie heb gelezen (hoofdstuk 7). In een Braziliaanse sloppenwijk kon men muntjes verdienen door te helpen met bijvoorbeeld het verzamelen van zwerfvuil, er werd betaald per ingeleverde zak huisvuil. Met de muntjes kon men een busrit betalen. Er werden dus 2 problemen tegelijkertijd aangepakt: armoede en zwerfvuil.
De schrijvers van Easycratie, Martijn Alander en Erwin Witteveen, stellen vervolgens, dat dit systeem morgen in Nederland ingevoerd kan worden. Met de verdiende muntjes kan men bijvoorbeeld kaartjes kopen voor voorstellingen. Veel voorstellingen hebben lege stoelen.
Een soort airmiles, maar dan overal te gebruiken.
Dit idee verdient uitwerking. Ik zie daar meer in dan in de bankpas. Dat vraagt nogal wat controle en wat te doen bij gebleken verkeerd gebruik?

Wie wil een Hanzelab financieren om het muntjesidee verder uit te werken?

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Een Reactie op “Bankpas of muntjes?

  1. John,
    je eindigt jouw artikel artikel met de woorden ‘controle’ en ‘verkeerd gebruik’.
    Onder die twee woorden zit tegenwoordig een wereld van bestuurlijk, politiek en maatschappelijk leed verborgen. “Want er zal maar misbruik gemaakt worden van onze collectieve voorzieningen!!!” Met als gevolg dat onze overheid tegenwoordig mij en al mijn medeburgers als potentiële fraudeurs en criminelen behandelt en intussen de écht grote boeven laat lopen. Met alle maatschappelijke schade van dien.
    Wordt er gefraudeerd? Ongetwijfeld.
    Wordt er veel gefraudeerd? Ik denk het niet. Misschien wel omdat de meeste mensen van nature helemaal niet zo slecht zijn, er te fatsoenlijk voor zijn, niet in de gelegenheid zijn en er het nut niet van inzien.
    Maar toch gaat tegenwoordig 80% van onze wetgeving over het voorkomen van het ongewenste en nog maar 20% over het bereiken van het gewenste.
    Onze politici kunnen hier nog wat leren van bedrijven die creditcards op de markt brengen.
    Hun redenering is simpel: ja, er zal gefraudeerd worden. Nix aan te doen, jammer maar helaas. Structurele fraude sporen wij op en pakken wij aan. Incidentele fraude laten wij lopen. Maar wat veel belangrijker is: onze klanten zullen daar nooit last van hebben! Als onze klanten te maken krijgen met fraude doen wij niet moeilijk maar krijgen zij hun geld gewoon terug. Zelfs als een klant daarbij zélf fraudeert. En inderdaad: uiteindelijk betalen de goeden voor de slechten. Zie het maar als een soort verzekeringspremie. Maar de totale kosten van de fraude en van de compensatie zijn slechts een fractie van onze totale omzet, en – vooral – van de voordelen die al onze klanten bij dit systeem hebben. Die voordelen zouden als sneeuw voor de zon wegsmelten als wij een waterdicht fraudebestendig systeem op zouden tuigen. ‘Kind en badwater’ – zoiets.
    Terug naar jouw artikel.
    Vormen de mensen die steun nodig hebben een substantieel deel van de NL bevolking? Ik mag hopen van niet!
    Zitten daar veel fraudeurs onder? Lijkt me niet waarschijnlijk.
    Derhalve: (1) geef mensen die steun nodig hebben steun en doe dat effectief en efficient. En liefst ook een beetje respectvol(!). (2) zorg dat grote boeven weten dat ze vroeg of laat tegen de lamp lopen en gun de kleine boefjes hun succesjes. (3) ga zorgen dat mensen helemaal geen steun meer nodig hebben of ga eens serieus nadenken over zoiets als een basisinkomen. (4) verspil geen tijd, geld, energie en maatschappelijke goodwill aan het optuigen van complexe, nutteloze en contraproductieve controlesystemen.
    Om een bekende reclameslogan te parafraseren: “Ingewikkelder kunnen we het maken, beter niet.”
    Radboud Hack

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s