Maandelijks archief: april 2013

Winkelmooie binnenstad

De inrichting van het publieke domein in de binnenstad vraagt om een heroverweging.
Dat is dus wat anders, dan hier en daar een aanpassing.
Het waarom?
Ik noem een paar aandachtspunten, die ook al eens eerder aan de orde zijn geweest.
1. De marktkramen in de Luttekestraat belemmeren het zicht op de winkels daar. Ik pleitte een jaar geleden al voor een gesprek tussen ondernemers en marktkooplui. Er zijn minder kramen, dus is er schuifruimte.
2. De Grote Markt wordt hoe langer hoe meer onherkenbaar. Is langzamerhand, zeker bij mooi weer, een grote niet-overdekte fietsenstalling aan het worden. Niet echt om trots op te zijn. De wethouder heeft mij toegezegd dat dit opgepakt gaat worden.
3. Door de opstelling van de marktkramen zijn looplijnen Luttekestraat – Grote Markt – Diezerpromenade niet meer zichtbaar. Het gaat ook op zaterdag om de aantrekkelijkheid van de binnenstad.
4. Over niet al te lange tijd rijden er geen bussen meer door de binnenstad. Dus ook niet meer over de Jufferenwal en de Buitenkant. Dat maakt het, denk ik, mogelijk om het Rodetorenplein te betrekken bij de markt. Die kan dan opschuiven, waardoor Grote Markt vrij kan komen.

Ik blijf pleiten voor een overleg tussen marktkooplui, binnenstad-ondernemers (via City Centrum?) en gemeente om te zoeken naar een beter gebruik van de ruimte in de binnenstad met in achtneming van elkaars belangen.

Ik zou zeggen, begin met een verkennend gesprek.
Er is een spreekwoord dat zegt, dat een reis van 100 km begint met de eerste stap.

Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

De Zwolse binnenstad, een oase?

Deze week konden we in de media lezen dat het bezoek aan steden terugloopt. Zo ook in Zwolle, al komt Zwolle er nog redelijk goed van af in dit deel van ons land.
Dat vraagt alertheid en hard werken aan een gastvrije binnenstad. Daar hebben we de ondernemers in de binnenstad hard bij nodig.
Aansluiten straks bij de mogelijkheden die de Fundatie en Waanders in de Broeren gaan bieden.

Deze week las ik ook berichten die niet echt helpen om van onze binnenstad een oase te maken.
– de Grote Markt stond woensdag propvol met fietsen. Wellicht handig voor de eigenaren van de fietsen, maar het is geen gezicht en nodigt niet uit;
– veegwagens die ruim voor sluitingstijd van de winkels door de binnenstad trekken. Op zich nobel en nodig, maar wel op het verkeerde tijdstip.

Deze berichten kloppen niet op elkaar.
Wat moeten we doen? Er moet een meldpunt komen; bijvoorbeeld een ambtenaar waar alle verbeterpunten binnenkomen en die ook de bevoegdheid heeft om er wat aan te doen.
De gezamenlijke verantwoordelijkheid (we maken immers samen de stad) voor een prettig verblijf in de binnenstad is geholpen bij een slimme meldprocedure, die snel laat zien dat er wat aan gedaan wordt.
Geen gespreksgroep (waaraan ik, eerlijk gezegd, wel even heb gedacht), maar onmiddellijke aktie.

6 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Volksvertegenwoordiging, vertrouwen, communicatie

De gang van zaken met de extra opvang bij het Leger des Heils aan de Van Walsumlaan leidt wat mij betreft (weer) tot de vraag wat de beste manier is om burgers te betrekken bij het maken van beleid. Zeker bij gevoelige onderwerpen als opvang. Maar daar niet alleen.

Probleem
Ook ik was kritisch over het proces, dat klopt. Als volksvertegenwoordiger moet je ook luisteren naar de burger, die betrokken is bij de mogelijke gevolgen van besluiten. Als er dan wat te verbeteren is, moet je dat zeggen.
Maar ik heb ook een kaderstellende rol. In die rol moeten afwegingen worden gemaakt waar de buurt zelf niet voor komt te staan.
Er is een probleem dat moet worden opgelost. Extra opvang is nodig. In Zwolle. Je hebt dus altijd en waar dan ook in de stad te maken met burgers die bezwaar (kunnen/zullen) maken.
De rol van mij als raadslid is dan om beleid vast te stellen, waarbij zoveel als mogelijk is, bezwaren worden weggenomen.
Ik was dan ook erg blij met het antwoord van de wethouderafgelopen maandag: vasthouden aan het voornemen en in gesprek met de buurt nagaan of afspraken gemaakt kunnen worden over het verminderen van de overlast.

Wat te doen
Ik denk ondertussen wel na over de manier waarop besluitvorming over lastige dossiers verloopt. Ik heb daar wel een mening over.
In de raad worden besluiten democratisch genomen. Voor en tegen wordt afgewogen en politieke standpunten worden bepaald.
Het gebeurt zelden of nooit dat de minderheid gaat lopen mopperen omdat hun standpunt niet wordt overgenomen door de meerderheid.
Dat zie je wel als de raad een besluit neemt dat een buurt onwelgevallig is. Ik vermoed dat het daarbij vooral gaat over het gevoel niet gehoord te zijn. Niet betrokken te worden bij de afwegingen die gemaakt (moeten) worden. Wat krijg je dan: “als ze ons niet serieus nemen gaan we dwarsliggen”.

Overwegingen
Communicatie is in processen waar de buurt een grote rol speelt het belangrijkste instrument. Voor betrokkenheid is een goede communicatie een eerste vereiste.
– Een ander aspect is vertrouwen. Mijn stelling is dat je elkaar moet vertrouwen om prettig met elkaar van mening te kunnen verschillen. Ook voor vertrouwen is communicatie onmisbaar.
– Bij besluitvorming erg duidelijk maken wat de overwegingen zijn geweest en welke afwegingen zijn gemaakt. Daarbij moet voor ogen staan dat dit processen zijn die niet per definitie gesneden koek zijn voor de burger.

Oplossing
Ik heb al eens eerder een pleidooi gevoerd voor een protocol, waarin is vastgelegd wie betrokken kan worden bij het proces dat leidt tot besluitvorming. De raad ervaarde dat toen als bureaucratisch. Ik zeg nog steeds, gelet op ervaringen en de daarbij beleefde onduidelijkheid over de verschillende rollen, dat zo’n document heel veel duidelijkheid kan geven.
Zwolle kent “Samen maken we de stad” en “Interactieve beleidsvorming”. Dat vraagt om een goede rolneming van alle partijen. Dat is nergens vastgelegd. Dat moet wel.
De volgende punten moeten duidelijk zijn:
1. welke invloed hebben burgers in het proces
2. op welke momenten kunnen burgers hun invloed uitoefenen
3. welke informatie wordt verstrekt en op welk moment.

Bij het begin van een procedure moet er echt volstrekte helderheid zijn.
Alleen dan kan gewerkt worden op basis van vertrouwen.
Alleen dan is er goede communicatie mogelijk.
Alleen dan worden overwegingen en afwegingen helder.

We gaan wat mij betreft, los van lopende processen, nadenken over de blijvende relatie van burgers met politiek.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Uitbreiding opvang Van Walsumlaan

inloopavond

inloopavond

De voorgenomen uitbreiding van de nachtopvang aan de Van Walsumlaan heeft de nodige beroering veroorzaakt. De informatie-avond op 12 maart verliep tumultueus; we hebben ook brieven ontvangen van de buurt, waarin verontrusting wordt uitgesproken over de gang van zaken en over de gevolgen van de voorgenomen uitbreiding.
Dat was voor mij reden om donderdagavond naar de inloopavond over dit onderwerp te gaan.

Wat ik graag zou willen is de insteek van “we stemmen in mits er aan een aantal randvoorwaarden wordt voldaan”. Dat vind ik een betere insteek dan “nee, tenzij”.
Die insteek kan alleen als het lukt om met partijen om de tafel te gaan zitten. De vraag is, wat daar voor nodig is en welke overwegingen een rol spelen.

Ik noem een paar punten.
1. Zonder de uitbreiding merkt de buurt al jaren overlast van de bezoekers. De buurt heeft niet het gevoel dat er concreet wat gedaan wordt aan de ervaren overlast. Politie komt niet (meer), dus wordt er ook niet meer gebeld. Daardoor is er een verkeerd beeld van de werkelijke situatie.
2. De buurt heeft het gevoel met de rug tegen de muur te staan en dan kan elke onhandige procedure opgevat worden als een bewijs van het gevoel dat de buurt gemangeld wordt.
Een uitnodiging 5 dagen voor een bijeenkomst waar een gevoelig onderwerp wordt behandeld versturen is wat mij betreft een strategische blunder. Waarom niet een vooraankondiging 2 weken voor de datum en op een later moment de definitieve uitnodiging met informatie.
Is er echt niets geleerd van de evaluatie van de gang van zaken met het Exodushuis?
3. De gemeente is verantwoordelijk voor de manier waarop de opvang geregeld wordt. Dat betekent dat zij de regie moet nemen voor de procedure die leidt tot voorstellen en besluitvorming. En dat betekent dus ook dat de gemeente zelf de informatie moet verzamelen, die bepalend is voor het beleid. De situatie nu laat zien dat er een enorme kloof zit tussen de beleving van de buurt en de beschrijving door de gemeente van de huidige situatie.

Hoe nu verder?
Er moet hard gewerkt worden aan een betere verstandhouding tussen gemeente en buurt. Niet om het op voorhand met elkaar eens te zijn. Wel om goed en constructief overleg mogelijk te maken.
Als daar een pas op de plaats voor nodig is dan moet dat maar.
Ik wil weten of de beheersbaarheid en het terugdringen van de overlast haalbaar is. Die haalbaarheid laat zich alleen bewijzen door de nu ervaren overlast terug te dringen. Met verbale toezeggingen alleen redt je het niet.

Als de gemeente ruimte maakt voor overleg dan moet de buurt daaraan wel meewerken. Er is tenslotte een situatie, die dringend om een oplossing vraagt.
Kortom, er moet gewerkt worden aan het “ja, mits”.
Daaraan moet gewerkt worden door zowel de gemeente als door de buurt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek

burger en wijkplatform

Een tijdje geleden schreef ik een stukje op mijn blog over burgerbetrokkenheid (https://johnvanboven.com/2013/03/15/burgerbetrokkenheid/). Dat was naar aanleiding van de uitslag van een enquete met vragen van raadsleden. Die uitslag laat zien dat burgers meer betrokken willen worden bij de stad. Daar moeten we op inspringen, denk ik dan.
Het doet me dan ook deugd te lezen dat de gemeente in gesprek gaat met wijkbewoners. De uitslag van het buurt voor buurt onderzoek wordt besproken in zogenaamde wijkdialogen. Prima!
Het kan wel een valkuil opleveren. Dat burgers denken, dat alles wat ze willen omdat het in hun ogen goed is voor de eigen buurt, dan ook wordt uitgevoerd. Wat kan moet natuurlijk gedaan worden, maar niet alles zal kunnen. Het is aan de gemeente om dat goed duidelijk te maken. Ook in de gemeenteraad zijn besluiten afhankelijk van een meerderheid en natuurlijk van beschikbaar budget.
Ik ervaar deze manier van werken als een hele belangrijke stap.
De gemeente moet nu laten zien, dat het geen wassen neus is.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Samenwerken: hoe kunnen we de toekomst aan

Er wordt op veel fronten nagedacht over samenwerking. Soms gedwongen door budgettaire krimp, vaak op zoek naar doelmatigheid.
In Zwolle functioneren nogal wat zorginstellingen. Gelukkig, zeg ik ook maar.
Dat neemt niet weg, dat het geen kwaad kan om na te denken over vormen van samenwerking met behoud van de eigen identiteit.

Zorginstellingen zorgen voor burgers, die zorg nodig hebben. Dat is je reden van bestaan.
Nadenken over samenwerken doe je daarom niet vanuit de gedachte hoe houd ik mijn organisatie in de benen, maar vanuit de vraag op welke manier de zorgbehoevende burger het beste ondersteund kan blijven worden.
Eerlijk gezegd, komt die benadering nog te weinig uit de verf.
Ik begrijp dat wel. Het ligt voor de hand om naar de toekomst te kijken vanuit het perspectief van de organisatie waar je werkzaam bent.
Maar op die manier mis je de kans om vernieuwend aan de gang te gaan. “het gaat niet om nieuwe dingen, maar om het kijken met andere ogen” zei iemand ooit eind 19e eeuw.

Misschien helpt het om een bijeenkomst te organiseren waar, door maar ook los van bestaande organisaties, wordt nagedacht over zorg verlenen anno 2020. Als er een beeld gevormd is, vervolgens de vraag stellen wat elk van de huidige organisaties daaraan kan bijdragen.

Er is intensieve samenwerking mogelijk, met behoud van eigenheid.
Ik roep de Zwolse zorginstellingen op om met een open mind de uitdaging aan te gaan.
Het gaat ten diepste immers niet primair om de eigen organisatie, maar om adequate zorg aan kwetsbare burgers.

7 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Zwolse ombudsman?

De afgelopen dagen ben ik een aantal keer per mail benaderd door Zwollenaren.
Of ik wat kon doen aan een beslissing, waarmee men het niet eens is.
Of een vraag om toelichting: hoe zit dat.
Of om je deelgenoot te maken van een minder goede ervaring in de hoop dat ik kan bijdragen aan verbetering.
Ik doe mijn best om de vragen te beantwoorden of om een ambtenaar te benaderen met de vraag of er iets mogelijk is.

Ik vraag me nu af of de gemeente niet een functie in het leven moet roepen, waar Zwollenaren met hun vragen, sores of opmerkingen terecht kunnen.
Ik denk dan aan een ombudsachtige functie. Een soort loket, dat er voor zorgt dat de vraag op het goede adres komt of dat eventueel kritisch reageert naar het ambtelijk apparaat.
Het moet dus een onafhankelijke functie zijn, met veel kritisch vermogen.
Ik zie het ook als een onderdeel van samen de stad maken.

Ik steek de komende tijd mijn voelhorens uit.

3 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek