Volksvertegenwoordiging, vertrouwen, communicatie

De gang van zaken met de extra opvang bij het Leger des Heils aan de Van Walsumlaan leidt wat mij betreft (weer) tot de vraag wat de beste manier is om burgers te betrekken bij het maken van beleid. Zeker bij gevoelige onderwerpen als opvang. Maar daar niet alleen.

Probleem
Ook ik was kritisch over het proces, dat klopt. Als volksvertegenwoordiger moet je ook luisteren naar de burger, die betrokken is bij de mogelijke gevolgen van besluiten. Als er dan wat te verbeteren is, moet je dat zeggen.
Maar ik heb ook een kaderstellende rol. In die rol moeten afwegingen worden gemaakt waar de buurt zelf niet voor komt te staan.
Er is een probleem dat moet worden opgelost. Extra opvang is nodig. In Zwolle. Je hebt dus altijd en waar dan ook in de stad te maken met burgers die bezwaar (kunnen/zullen) maken.
De rol van mij als raadslid is dan om beleid vast te stellen, waarbij zoveel als mogelijk is, bezwaren worden weggenomen.
Ik was dan ook erg blij met het antwoord van de wethouderafgelopen maandag: vasthouden aan het voornemen en in gesprek met de buurt nagaan of afspraken gemaakt kunnen worden over het verminderen van de overlast.

Wat te doen
Ik denk ondertussen wel na over de manier waarop besluitvorming over lastige dossiers verloopt. Ik heb daar wel een mening over.
In de raad worden besluiten democratisch genomen. Voor en tegen wordt afgewogen en politieke standpunten worden bepaald.
Het gebeurt zelden of nooit dat de minderheid gaat lopen mopperen omdat hun standpunt niet wordt overgenomen door de meerderheid.
Dat zie je wel als de raad een besluit neemt dat een buurt onwelgevallig is. Ik vermoed dat het daarbij vooral gaat over het gevoel niet gehoord te zijn. Niet betrokken te worden bij de afwegingen die gemaakt (moeten) worden. Wat krijg je dan: “als ze ons niet serieus nemen gaan we dwarsliggen”.

Overwegingen
Communicatie is in processen waar de buurt een grote rol speelt het belangrijkste instrument. Voor betrokkenheid is een goede communicatie een eerste vereiste.
– Een ander aspect is vertrouwen. Mijn stelling is dat je elkaar moet vertrouwen om prettig met elkaar van mening te kunnen verschillen. Ook voor vertrouwen is communicatie onmisbaar.
– Bij besluitvorming erg duidelijk maken wat de overwegingen zijn geweest en welke afwegingen zijn gemaakt. Daarbij moet voor ogen staan dat dit processen zijn die niet per definitie gesneden koek zijn voor de burger.

Oplossing
Ik heb al eens eerder een pleidooi gevoerd voor een protocol, waarin is vastgelegd wie betrokken kan worden bij het proces dat leidt tot besluitvorming. De raad ervaarde dat toen als bureaucratisch. Ik zeg nog steeds, gelet op ervaringen en de daarbij beleefde onduidelijkheid over de verschillende rollen, dat zo’n document heel veel duidelijkheid kan geven.
Zwolle kent “Samen maken we de stad” en “Interactieve beleidsvorming”. Dat vraagt om een goede rolneming van alle partijen. Dat is nergens vastgelegd. Dat moet wel.
De volgende punten moeten duidelijk zijn:
1. welke invloed hebben burgers in het proces
2. op welke momenten kunnen burgers hun invloed uitoefenen
3. welke informatie wordt verstrekt en op welk moment.

Bij het begin van een procedure moet er echt volstrekte helderheid zijn.
Alleen dan kan gewerkt worden op basis van vertrouwen.
Alleen dan is er goede communicatie mogelijk.
Alleen dan worden overwegingen en afwegingen helder.

We gaan wat mij betreft, los van lopende processen, nadenken over de blijvende relatie van burgers met politiek.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s