Maandelijks archief: november 2013

Parlementaire zelfreflectie

Ik kom nog even terug op mijn vorige stukje.
De stuurgroep, die het proces van parlementaire zelfreflectie heeft begeleid, heeft ook zelf aantal reflectiepunten geformuleerd met bijbehorende aanbeveling.
Ter overweging.

Het eerste citaat komt uit hetzelfde rapport van de stuurgroep.

Citaat:
De meeste externe gesprekspartners en een deel van de leden vinden dat de Tweede Kamer als instituut toe is aan een herijking van de eigen positie en functie, zij moet haar zelfvertrouwen herwinnen. In de huidige Kamer lijkt het accent te veel op 11 fracties en 150 individuele leden te liggen, en te weinig op het instituut waar het fundamentele, beslissende debat wordt gevoerd en besluiten worden genomen. De Kamer moet ook haar gezag herwinnen. Dat gezag is niet (meer) vanzelfsprekend. De Kamer moet een duidelijke eigen positie kiezen in het democratische bestel en deze positie ook uitdragen in haar werkzaamheden. Sommige leden delen deze visie niet en voelen zich alleen verantwoordelijk voor het bereiken van de eigen politieke doelen.

Reflectiepunt 1: Is er sprake van een verschuiving van de aandacht van de Kamer van medewetgever en controleur naar medebestuurder, gepaard gaand met onvoldoende aandacht van de Kamer voor de uitvoerbaarheid van beleidsvernieuwingen?
Aanbeveling
De stuurgroep doet de aanbeveling om als Kamer te gaan werken met een uitvoeringstoets ex ante (vooraf). Toets meer dan nu wordt gedaan al gedurende de Kamerbehandeling de uitvoerbaarheid van wetsvoorstellen.

Reflectiepunt 2: Houden Kamerleden zich op het juiste moment met de relevante onderwerpen bezig, of is sprake van incidentenpolitiek?
Aanbeveling
De stuurgroep doet de aanbeveling om selectiever om te gaan met het houden van spoeddebatten. Overweeg een variant waarbij dertig leden een spoeddebat kunnen aanvragen, maar de Voorzitter bepaalt of dit debat plenair of in commissieverband wordt gehouden.

Reflectiepunt 3: Is er een groeiende informatie- en kennisachterstand van Kamerleden ten opzichte van de regering en, zo ja, is dit een probleem?
Aanbeveling
De stuurgroep doet de aanbeveling om als Kamer te gaan werken met een toekomst- en onderzoeksagenda. Zet de beschikbare parlementaire instrumenten selectief, zorgvuldig en met gedegen voorbereiding in, zodat zij scherp blijven.

Reflectiepunt 4: In hoeverre is een korter wordende zittingsduur van Kamerleden (hoge omloopsnelheid) een probleem?
Aanbeveling
De stuurgroep doet de aanbeveling om het (introductie)programma ter bevordering van deskundigheid verder uit te bouwen voor nieuwe leden en nieuwe fractiemedewerkers.

Reflectiepunt 5: Vormen regeerakkoorden/coalitieakkoorden een probleem vanuit het oogpunt van een dualistische verhouding tussen regering en parlement?
Aanbeveling
De stuurgroep beveelt aan om voorafgaand aan de verkiezingen binnen de Kamer kennis over te dragen over de mogelijke stappen tijdens de kabinetsformatie. Ook beveelt hij aan om direct na verkiezingen een debat te houden, om de betekenis van de uitslag vast te stellen en zo richting te geven aan de formatie.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder algemeen

Spoeddebatten en geloofwaardigheid

In 2007 besluit de 2e Kamer aan zelfreflectie te gaan doen. Dat levert een rapport op dat in 2009 wordt besproken en vastgesteld.

Eén van de conclusies is, dat het aantal spoeddebatten, dat in de 2 jaar daarvoor explosief is gestegen, moet worden verminderd. Ze moeten, om het instrument niet bot te laten worden selectiever worden ingezet.
Dat is dus een oproep aan de Kamerleden zelf, want de regelgeving wordt niet aangepast.

In maart 2011, nog geen twee jaar later, lezen we in de media dat het aantal spoeddebatten de pan uit rijst. Het blijft bij een constatering.

Weer ruim 2 jaar later, november 2013, lezen we dat de VVD wat wil doen aan het grote aantal spoeddebatten. Deze keer wordt wel voorgesteld de regeling aan te pakken: in plaats van 30 benodigde handtekeningen wordt voorgesteld dit te verhogen naar 50.

Een paar opmerkingen.
1. Als de Kamer zich al niet weet te houden aan de door haar zelf gemaakte afspraken, wat moet ik dan met de rest van de Kamerbesluiten?
2. Aanpassen van de regeling (van 30 naar 50 handtekeningen) is niet veel meer dan curieren am Symptom. Er wordt voorbij gegaan aan de oorzaak van de behoefte. Volle agenda’s maken dat de actualiteit weken later aandacht krijgt. En dat komt, denk ik, doordat de Kamer onvoldoende vermogen heeft hoofd-van bijzaken te scheiden.

Kortom, de geloofwaardigheid van de Kamer is in het geding. En dan te bedenken dat ik dit allemaal tegenkom, nadat ik het boek gelezen heb van Van Reybrouck, getiteld ‘Tegen verkiezingen’.
Bij mijn afscheid uit de raad vroeg ik me al af hoe Thorbecke vandaag zijn huis zou inrichten.
Ik word daar hoe langer hoe nieuwsgieriger naar.

1 reactie

Opgeslagen onder algemeen