Maandelijks archief: maart 2014

Politiek en burgers

De laatste jaren is de rol van burgers tussen verkiezingen in, steeds groter geworden. En terecht.
Toch doet zich het merkwaardige fenomeen voor, dat men een kloof ervaart tussen politiek en burger.
In zijn boekje “tegen verkiezingen” analyseert David van Reybrouck deze ontwikkelingen.
Hij beschrijft de discrepantie tussen aan de ene kant het grote vertrouwen in de democratie en aan de andere kant de roep om sterke leiders en steeds groter wordend wantrouwens jegens de politiek.
Het gaat, zegt van Reybrouck en ik ben het helemaal met hem eens, om het evenwicht tussen legitimiteit (beleid wordt gedragen) en efficiency (snelheid van besluitvorming).
Op beide fronten is er crisis.
Op het front van legitimiteit: steeds minder mensen gaan stemmen, er wordt grilliger gestemd en steeds minder mensen zijn lid van een politieke partij.
Op het front van efficiency: jarenlange procedures voordat wetten worden vastgesteld, formaties duren langer en regeringen worden sneller afgestraft. Kortom, besturen gaat steeds trager.

Het democratisch vermoeidheidssyndroom, zoals Van Reybrouck dat noemt, kent vier diagnoses. Het is de schuld van:
1. politici. Zij zijn vervreemd van de noden en grieven van de modale bevolking. Vroeger werd je verkozen, omdat je iets betekende in de samenleving. Nu gaan ze iets betekenen, omdat ze worden verkozen.
2. de democratie. Vanwegede traagheid en omslachtigheid van democratische besluitvorming.
3. de representatieve democratie. Het gaat steeds minder om het volk te dienen en steeds meer om om een machtstrijd tussen politieke partijen.
4. De electoraal-representatieve democratie. Democratie is gereduceerd tot representatieve democratie en die weer tot verkiezingen. Daardoor wordt gewicht van komende verkiezingen groter dan van vorige verkiezingen.

Ik herken heel veel van wat Van Reybrouck beschrijft.
Er moet hard worden nagedacht over het vergroten van burgerbetrokkenheid tussen de verkiezingen.
Aandachtspunten zijn het gevaar van populisme, het de burger naar de mond praten, én het verlies van effiency. Bovendien hebben politici niet te maken met DE burger. Wel met burgers met vaak tegengestelde belangen.

Ik mag hopen dat de onderhandelingen, die nu aan de gang zijn, een hoofdstuk in het collegeakkoord opleveren, dat beschrijft welke plek en welke rol burgers hebben in besluitvormingsprocessen.
En ook: wat dat betekent voor het functioneren van raad, college en ambtelijk apparaat.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder algemeen

Onderhandelingen

Ook in Zwolle zijn partijen druk bezig met de onderhandelingen.
Ik zie twee stromingen in de pers.
De ene stroming voert een pleidooi voor onderhandelingen die voor ieder publiek toegankelijk moeten zijn. Het foeilelijke modewoord “transparantie” wordt daarbij in de strijd gegooid.
De andere stroming zegt dat onderhandelingen in alle rust moeten plaatsvinden, zonder publicitaire aandacht.
Ik ben het eens met het laatste en zal uitleggen waarom.

Los van alle algemene benaderingen als bestuurlijke continuiteit en recht doen aan de vierkiezingsuitslag, gaat het er natuurlijk om dat je een coalitie vormt, waarbij je zoveel mogelijk eigen punten binnenhaalt.
Zeker aan het begin gaat het vooral over de verschillen en minder over de overeenkomsten.
Dat vraagt vertrouwen in elkaar en je kwetsbaar op durven stellen.
Die noodzakelijke benadering – zo je wilt, die onderhandelingscultuur – verdraagt zich niet met een openbaar karakter.
Als je tijdens het onderhandelingsproces inlevert op een ingenomen standpunt om een ander standpunt wel succes te boeken, wordt dat al gauw door buitenstaanders ervaren als verlies en/of een inleveren van beloftes.
En toch is dit wat we onderhandelen noemen.

Vier jaar geleden is bij de start van de onderhandelingen dan ook afgesproken om stil te zijn op de social media.
Ik kan me erg goed voorstellen, dat deze afspraak nu weer gemaakt is.

4 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Stilte na de storm

De verkiezingen zijn geweest, de politieke storm o.a. op twitter is gaan liggen.
De vraag is of dat ons moet verbazen.
Nee dus.
Moeten we ons er druk over maken.
Ook dat niet.
Het hangt, denk ik, samen met de manier waarop je twitter gebruikt.
Gaat het om zenden of om contact leggen. Een groot verschil.
We vinden het heel gewoon dat de verkiezingsborden na de verkiezingen verdwijnen, dat er geen debatten meer worden georganiseerd en dat er geen advertenties meer in de Stentor staan, waarin partijen hun standpunten kenbaar maken.
We vinden het wel gek, tenminste dat lees ik, dat de politieke storm op twitter geluwd is.
Dat ligt voor de hand, wanneer je twitter ziet als een platform waarop “waren” worden aangeprezen. Een gratis advertentiekanaal dus.

Een ander verhaal is het, wanneer we ons de vraag stellen of politici twitter gaan gebruiken bij het contact maken en leggen met burgers. Dan gaat het niet meer om adverteren, dan gaat het vooral om verantwoording afleggen, om standpunten naar buiten te brengen, om van burgers te horen waar ze mee zitten.
Kortom, dan wordt twitter ingezet om hun volksvertegenwoordigende rol in te vullen.

De stilte na de storm zal moeten overgaan in een communicatiebries.
Ik ben benieuwd.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek