Maandelijks archief: december 2015

Grootste gemene deler

Als ik berichten van de laatste tijd op me in laat werken, dan denk ik dat er toch zoiets moet zijn als een rode draad. Een grootste gemene deler, zo je wilt.
Om dat te ontdekken moet je, denk ik, een sociologische achtergrond hebben. Die heb ik dus niet.
Een paar van die berichten.

Ede
In Ede wil men asielzoekers uitnodigen om gratis gebruik te maken van het zwembad. Het is een initiatief van een zwembadmedewerker en er zijn vrijwilligers genoeg. Een fantastisch idee, lijkt mij. Dan is er iemand die het kennelijk niet kan verkroppen dat er betaald moest worden voor de zwemlessen van de kinderen en dat asielzoekers gratis gebruik mogen maken van het zwembad. Het ongenoegen van de briefschrijver mondt uit in een dreigement. 
Het intrigeert mij waarom iemand zo’n brief schrijft. Wat beweegt de schrijver? Gaat het echt om het gratis een zwemvoorziening aanbieden, waar voor de eigen kinderen wel betaald moest worden? Dat wil er dus bij mij niet in. Maar wat dan wel?
De reactie van het COA, de uitnodiging cancelen is merkwaardig. Zegt dat iets over hoe de maatschappij vandaag in elkaar zit?

Geldermalsen
Geldermalsen heeft, in ieder geval voorlopig, de voorbereiding voor de opvang van 1500 asielzoekers stopgezet. Dat heeft alles te maken met de onregelmatigheden naar aanleiding van de informatieavond. 
Na Oranje had het college toch kunnen weten dat een zorgvuldige voorbereiding richting de bewoners een eerste vereiste is. Adagium moet zijn: betrekken bij de voorbereiding is wat anders dan een genomen besluit toelichten.
Voor mij is de vraag belangrijker wat de veroorzakers van de onregelmatigheden bezielt. Onderzoek wijst uit, dat het bijna allemaal inwoners waren. Maakt onbekend, onbemind? Weet het college niet wat verwachtingenmanagement is? Is er ruimte ontstaan voor het in de eerste plaats denken aan de eigen belangen. Voor de zekerheid, bijvoorbeeld.

Steenbergen
Steenbergen is van een andere orde, denk ik. Daar ging het om opruiers die van elders kwamen. Ik denk dat dit Nederlanders zijn die, om welke reden dan ook, gevoelig zijn voor de teksten en taal van Wilders. Het geeft hen een eigen identiteit. Voor het koesteren van die identiteit is het nodig om zich af te zetten tegen anderen, in dit geval asielzoekers.

Oranje
Oranje kwam in opstand, niet tegen asielzoekers, maar tegen het voorgenomen aantal. Dat maakte dat niet overzien werd wat dat betekent voor de dorpsgemeenschap. Er was toen geen ruimte meer om dat samen te bespreken. 
Het voornemen werd teruggedraaid. En wat je nu leest is, dat er allerlei activiteiten worden georganiseerd. Men overziet het weer.

Vertrouwen
Voorwaarde is vertrouwen. Alleen vanuit wederzijds vertrouwen kan vruchtbaar overlegd worden over zaken waar men in eerste instantie tegenover elkaar staat. Als er vertrouwen is, is er ruimte om samen te bezien, hoe een vraagstelling kan worden aangepakt.
Dus niet een informatieavond beleggen om uit de doeken te doen wat het college heeft besloten en wat ze daarbij verwacht van de inwoners. Vertrouwen heeft dan plaats moeten maken voor macht. En dat is een uiterst slecht vertrekpunt.

Democratische verhouding
In de politiek wordt hard nagedacht over andere democratische verhoudingen. Ik schreef daar vaker over op dit blog. Hoe krijgt de burger een eigen positie tussen de verkiezingen in. Dat is een ontwikkeling die zich niet laat terugdraaien.
Dat vraag consequentie en consistentie.
Ga alle processen en contacten met burgers dan ook zo in.

Rode draad – randvoorwaarden
Als er geen vertrouwen is, is elk overleg om informatie te geven gedoemd te mislukken. Dat vertrouwen is dus eerste voorwaarde.
Burgers moeten ervaren dat er geluisterd wordt naar hun inbreng. Dat leidt natuurlijk niet per definitie tot aanpassen van voorgenomen besluiten. Het moet dan wel duidelijk worden waarom inbreng niet gehonoreerd kan worden.
Vertrouwen en je serieus genomen voelen zullen dan helpen dit te accepteren.

De kranten en social media laten zien dat er gelukkig voldoende situaties zijn waar het werkt en waar asielzoekers gastvrij en met open armen ontvangen worden.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder algemeen

Wijn en Waanders

image

Ik wil toch iets meer zeggen over dat wat de advocaat van de Slijtersunie inbrengt tegen de verkoop van wijn bij Waanders in de Broeren. Gewoon, omdat het mij intrigeert.

In de Stentor lees ik dat de advocaat het volgende inbrengt:
– Oneerlijke concurrentie
– In strijd met de Drank- en Horecawet
– Het werkt alcoholmisbruik in de hand.

Het 2e punt lijkt mij het enige punt voor een juridisch dispuut. Hoe interpreteer ik de wet en op welke manier houd ik rekening met de voorgenomen pilot.
Ten aanzien van punt 1: als die paar flessen wijn aanleiding zijn voor oneerlijke concurrentie dan is het slecht gesteld met de slijterijen. Ik geloof niet dat Waanders het als oneerlijke concurrentie ziet, wanneer een slijter wijnboeken verkoopt.
Punt 3 is helemaal van de gekke. Als dit een argument is, dan moeten onmiddellijk alle slijterijen gesloten worden. Al die drank, die daar verkocht wordt. En wat te denken van de horeca?

Naar mijn mening worden er zaken bijgesleept die eventueel emotionele kracht hebben. Daar moet je bij een rechtbank niet mee aankomen.
De vraag is dan, wat beweegt de Slijtersunie?

4 reacties

Opgeslagen onder algemeen

Flyeren anno 2015

Nu ik in de Stentor lees dat er een nieuwe APV in Zwolle komt, moest ik denken aan de stukjes die ik voorjaar 2011 schreef over flyeren en colporteren onder de titel Terreur van de colporteur (https://johnvanboven.com/2011/02/21/terreur-van-de-colporteur/)
Ik stoorde me aan het om de haverklap aangesproken worden over van alles en nog wat.
Begin april 2011 heb ik schriftelijke vragen gesteld (https://johnvanboven.com/2011/04/01/schriftelijke-vragen-over-colporteren-in-de-binnenstad/). Nog dezelfde maand kreeg ik antwoord.
Kort door de bocht: meer regels past niet bij de wens tot deregulering en je kunt toch nee zeggen (https://johnvanboven.com/2011/04/28/flyeren/)

De APV regelt wel het aanbieden van gedrukte stukken, maar zegt niets over het aanprijzen van abonnementen en lidmaatschappen. Ik heb tenminste niks kunnen vinden in de APV.
Het college gaf mij wat te gemakkelijk het antwoord dat je nee kunt zeggen. Ik schreef toen al, dat is zo en daar heb ik ook geen bezwaar tegen. Maar dat wordt anders als je om de 20 meter aangesproken wordt.
Mijn indruk is, dat het alleen maar toeneemt.
Dereguleren is goed, maar heeft wel zijn grenzen. Zeker als het het welbevinden in de binnenstad negatief beïnvloedt.

Ik vraag het college én de raadsfracties er naar te kijken en te bezien of er meer geregeld kan worden.
We bezien voortdurend op welke manier we het verblijf in de binnenstad aangenamer kunnen maken. We besteden daar energie en budget aan.
Dus, graag regelgeving op het punt van flyeren én van colporteren.

2 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Koopdagen op zon- en feestdagen

Procedureel gezien is het koopzondagdossier een interessant dossier. 
De onderhandelingen voorjaar 2014 resulteren in de volgende zinsnede in het collegeakkoord:
In de afgelopen periode was er in Zwolle ruimte om op 12 zon- en feestdagen af te wijken van de vastgestelde winkeltijden. Ook in de komende periode bieden we ruimte aan 12 koop-dagen op zon- en feestdagen.” 
Er was toen geen reden voor de oppositie een motie of amendement over dit dossier in te dienen.

In de loop van de tijd nemen de geluiden over de koopzondagen toe. Dat is te merken in de krant en op social media. Via een petitie wordt de raad succesvol gevraagd het onderwerp supermarkten open op zondag op de agenda te zetten. Hoewel de coalitie er niet eensluidend over denkt, sluit ze de gelederen vanwege de afspraak in het collegeakkoord.
Conclusie: het is alleen bespreekbaar, als alle collegepartijen bereid zijn het collegeakkoord op dit dossier aan te passen.
Dat dit (nog) niet het geval is blijkt weer, wanneer de raad de motie van Swollwacht bespreekt om een referendum te houden. Naast procedurele bezwaren (dat kan alleen een raadplegend referendum zijn en dat kent de Zwolse referendum verordening niet), wordt er weer verwezen naar het collegeakkoord.
Deze gang van zaken verhindert niet dat er nog steeds inhoudelijk commentaar wordt geleverd op het standpunt over de zondagopenstelling. Op dit moment is dat vruchteloos. De stellingen zijn ingenomen.
Wat je ook vindt van het standpunt en van de duur van het collegeakkoord.

Aandacht vraagt het evenwicht in het collegeakkoord. Een belangrijk punt aanpassen van één van de collegepartijen, maakt dat specifieke punten van andere collegepartijen niet vanzelfsprekend ongewijzigd blijven. Dat is, zo zie ik het tenminste, de complicerende factor.
Het collegeakkoord biedt zelf het aanknopingspunt aan het slot van de inleidende paragraaf:
Halverwege deze collegeperiode maken we de balans op. Liggen we nog op koers? Zijn er aanpassingen nodig? Daarbij betrekken we de (landelijke) ontwikkelingen en de financiële positie van Zwolle. We voeren hierover dan graag een debat met de stad en de raad.
In plaats van dossiers nu nog steeds ter discussie te stellen, lijkt het mij verstandiger om dat moment in het voorjaar goed voor te bereiden. Welke dossiers bespreken we, hoe doen we dat en welke voorbereiding vraagt dat. En, erg belangrijk, hoe komt de Zwolse burger in dit proces aan zijn trekken.
Het gaat dan niet meer over de legitimiteit van het aan de orde stellen, want die is gegeven in het collegeakkoord. Het kan dan volledig gaan over de inhoud.
En dat zou winst zijn, welk standpunt men ook huldigt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek