De binnenstad en het principe van NooitAf.

Onlangs (vrijdag 15 januari) stond er in het FD een artikel met als kop Geef volop ruimte aan de ondernemende binnenstad. Het artikel werd mij aangereikt door een Tweep, die mij vroeg naar mijn mening over dit artikel.
Eerst een voor mij saillante passage uit het artikel:
Het uiterlijk van binnensteden zal de komende jaren verder veranderen. Het aantal winkels en hun dominantie zal afnemen, al blijft retail natuurlijk een voorname drager van de binnenstad. Deze verandering hoeft helemaal niet erg te zijn mits er vooral wordt ingezet op meer wonen voor jongeren en ouderen, horeca (zoals altijd met mate), kleinschalig (ambachtelijk) werken, cultuur, onderwijs en zorgfuncties in de binnenstad.

Tegelijkertijd zullen centra compacter moeten worden. Er moet echt meer worden gewoond boven winkels en in de aanloopstraten. Zeker middelgrote gemeenten (met 30.000 tot 80.000 inwoners) moeten werken aan een binnenstad die met een kwart tot een derde kleiner is. We moeten leren centra (graag verplicht) opnieuw te verkavelen, kansloze gebouwen te slopen en parkeerplaatsen weg te halen.
Zo’n beschrijving is meer gericht op de situatie van nu, dan op de verwachte situatie. Een trend is dan niet genoeg. De specifieke richting mist dan.

In een DM schreef ik hem:

De narigheid van dit soort artikelen is, dat het confectie is. Er wordt, begrijpelijk, geen rekening gehouden met de specifieke, in ons geval, Zwolse situatie.
Een aantal gedachtenkapstokjes.
1. We moeten niet vergeten dat we al het nodige aan de binnenstad gedaan hebben. Hoe lang is het helemaal geleden dat er auto’s stonden op het Grote Kerkplein en op de Nieuwmarkt. Sterk verbeterd leefklimaat.
2. Ik denk aan de verandering van de busroutes waardoor de Eekwal weinig bussen meer kent en ook de Stationsweg. Minder fijnstof, dus beter leefklimaat.
3. Er moet meer nagedacht worden over de uiteindelijke samenstelling van de binnenstad, en dan heb ik het niet alleen over winkels. Als die visie er is kunnen gericht stappen gezet worden. En niet, wat ik nog te veel zie, de problemen van vandaag oplossen. Dat is richtingloos.
4. Er zijn beperkende factoren waarmee rekening gehouden moet worden. Ik denk dan aan het niet onbeperkt beschikbaar zijn van budget en aan versnipperde eigendomssituaties. Ik verwijs naar de moeizame situatie van de Weeshuisstraat.

Belangrijkste vind ik dus het van buiten naar binnen denken én weten wat je ziet als eindplaatje.
En er moet de bereidheid zijn om onderweg, bij gewijzigde omstandigheden, zaken bij te stellen. Iets waar de politiek, algemeen gesproken, niet erg goed in is.
Verplichte leeskost is wat dat betreft het boek “NooitAf” van Aslander en Witteveen. Zij schreven ook Easycratie.

Aanvulling op deze reactie.
Over het principe van NooitAf schreef ik eerder een stukje op mijn weblog (zie hieronder) en gebruikte het dossier van de verhuizing van de bibliotheek als voorbeeld: https://johnvanboven.com/2016/01/15/nooitaf-singulariteit-en-de-bibliotheek/

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder algemeen, Zwolse politiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s