Referendum en koopzondagen

Voor de goede orde: wat ik hier schrijf is mijn persoonlijke opvatting. Niet gepolijst door welke discussie met wie dan ook.
In Zwolle staat op dit moment het referendum opnieuw in de belangstelling, nu over een voorgenomen referendum over koopzondagen. Dit dossier kent meerdere aspecten. Ik ga er een paar bij langs.

Om te beginnen, de (gewenste) toegenomen betrokkenheid van burgers bij de politiek tussen de verkiezingen in. Dat zie ik op zich als een goede zaak. Ik ervaar de wens om een referendum wel als een uiting van ontevredenheid van een minderheid. Een meerderheid van de gekozen raadsleden neemt een besluit, waar een minderheid het niet mee eens is. Zegt dan, ik ben niet gehoord. En geeft daarmee de suggestie dat “luisteren naar” hetzelfde is als “doen wat gezegd wordt”.
Daar komt nog wat bij, wat het instrument referendum in mijn ogen tot een niet adequaat instrument maakt. Het belang van de referendum-aanvrager(s) is altijd smaller dan de afweging die de Raad maakt. Ze zijn niet verantwoordelijk voor mogelijke gevolgen van hun standpunt.
Wat ik hier van leer, is dat er hard moet worden nagedacht over instrumenten, die burgers op een betere manier betrekken bij beleidsvorming.
Er is een verschuiving te zien van representatieve naar participatieve democratie. Alleen, we hebben daar nog geen geschikte instrumenten voor. Er is veel over geschreven en gediscussieerd, maar dat heeft nog niet geleid tot bruikbare instrumenten.

Het wellicht komende koopzondagen referendum heeft ook een principiële kant. Hoe ga je als christen-politicus om met de wens om op zondag de winkels open te hebben.
Ik heb altijd gezegd dat ik er wilde zijn voor alle Zwollenaren én dat ik niet wil opleggen maar uitleggen.
Wat zijn dan mijn overwegingen bij dit dossier?
Moet ik me sterk maken voor zondag-sluiting omdat ik vind dat winkelen niet past bij mijn opvatting over de zondag? Dat gaat op opleggen lijken.
Ik mag me wel afvragen of besluiten op dit punt mijn beleving van de zondag in de weg staan. Dat is een legitieme vraag voor een christen-politicus. Mijn zondag beleving wordt niet beïnvloed door winkelen op zondag. De vraag is wel of kerkgang naar bijvoorbeeld de Grote Kerk hinder kan ondervinden van winkelen op zondag. (Parkeerperikelen, geluidsoverlast wellicht).
Daarnaast moet de raad zich afvragen of zij een verantwoordelijkheid heeft voor winkeliers die mogelijk geen financiële ruimte hebben om op zondag open te zijn, denk aan extra personeelskosten. Hoort dat bij ondernemen of mag/moet je hen beschermen. Dit is geen religieus maar een economisch dilemma.

Kortom.
– een referendum vind ik een gemankeerd instrument, er moet een betere manier komen om burgers te betrekken. Dat zou nu kunnen via de beloofde “halverwege evaluatie”.
– Ik persoonlijk zie ruimte voor tegemoet komen aan de vraag. Helemaal vrijlaten zal gevolgen hebben die ik op dit moment niet overzie.
– Er moet een denkgroep komen die aan de slag gaat met het ontwerpen van een nieuwe infrastructuur, die past bij de grotere betrokkenheid van burgers. Er is daarvoor een overvloed aan literatuur.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s