Maandelijks archief: september 2018

CvdM en de lokale omroep

Het commissariaat van de media heeft een antwoord gegeven op de vraag van de gemeenteraad om advies naar aanleiding van evaluatierapport.

Maar eerst een historische terugblik.

Op 20 maart 2015 heeft de gemeenteraad gedebatteerd over de vraag, wie wordt de lokale omroep nu de licentie van RTVZOo als “lokale publieke media-instelling” afloopt. Het debat liet zien dat de raad een voorkeur heeft voor RTVZOo boven rtv Focus. De gehanteerde argumentatie in de beslisnota is tweeledig: 

  • RTVZOo is een al langer bestaande lokale omroep, waar rtv Focus nog een organisatie in opbouw is;
  • RTVZOo heeft een groot aantal betrokken vrijwilligers, geniet meer bekendheid en draagvlak in de stad en is  op technisch vlak  beter toegerust voor een komende licentieperiode dan RTV Focus.

In de besluitvormende vergadering is het voorstel aangenomen, waarmee RTVZOo de lokale omroep blijft. Ook is een motie aangenomen waarin de raad het college de volgende zaken vraagt:

  • Een jaarlijkse terugkoppeling van de resultaten
  • Het visitatiesysteem van de OLON in te schakelen ten behoeve van kwaliteitsbewaking
  • Bij onvoldoende kwaliteit zichtbare maatregelen te nemen
  • Het signaal af te geven dat de Mediawet van 2008 aan actualisatie toe.

Dit wordt gevraagd omdat de raad van mening is, 

  • Dat de bestaande licentiehouder niet zichtbaar is geweest
  • De argumentatie om positief te adviseren voldoende is

In 2017 was er  behoefte aan een evaluatie. Dat werd eerst gevraagd aan de lokale omroep zelf. Het resultaat was onvoldoende, zodat alsnog een externe organisatie werd gevraagd de evaluatie uit te voeren.

Een citaat uit de eigen samenvatting in het rapport:

  • Het bestuur en directie heeft plannen en een visie voor de toekomst; dit is nog niet concreet vastgelegd in een beleidsplan, maar wel in een notitie.
  • Een deel van de intern betrokkenen merkt de eerste gevolgen van de koerswijziging, maar er is ook nog een aantal die daar nauwelijks iets van heeft gemerkt.
  • Er ontbreekt continuïteit in de dagelijkse leiding (met name doordat de omroep draait op louter vrijwilligers), dit belemmert een goede organisatie en planning.
  • Er is (te) weinig mankracht en ervaring, waardoor de nieuwe plannen, samenwerkingsverbanden en een stabiele programmering moeilijk van de grond komen.
  • RTV Zwolle FM is tamelijk onbekend en onzichtbaar bij mogelijke samenwerkingspartners.
  • In het addendum wordt het volgende geconstateerd: Kortom, de doelstellingen die beschreven zijn in het beleidsplan ‘Zwolle verdient een professionele omroep! RTVZOo’ zijn op het moment van het evaluatieonderzoek nagenoeg niet gerealiseerd.

Het rapport leidde tot het besluit het Commissariaat van de media advies te vragen.

Dat advies is nu binnen. Daarin is o.a. te lezen:

  • De lokale omroep voldoet niet meer aan de wettelijke eisen vanwege het niet functioneren van een PBO.
  • Per brief van 3 mei is RTVZOo gevraagd om voor 24 augustus 2018 een nieuw PBO te vormen. De gemeenteraad wordt gevraagd om voor 23 januari 2019 een advies te geven over de representativiteit van het PBO.

In de bijlage is een namenlijst opgenomen van mensen die zich op 22 juni 2018 hebben gemeld. RTVZOo meldt tevens dat een voorzitter wordt gekozen op de eerste officiële vergadering op 12 september 2018.

Een paar opmerkingen van mijn kant.

  • De raad zal moeten nagaan of de ontevredenheid die zich openbaarde in de raadsvergadering van 15 januari 2018 kan worden weggenomen.
  • Ik constateer dat de deadline van 24 augustus 2018 duidelijk niet gehaald is. Je zou toch anders verwachten na de constatering van het commissariaat dat RTVZOo niet meer voldoet aan de wettelijke eisen.
  • Naar mijn mening zijn de doelstellingen, beschreven in het beleidsplan, nog steeds niet gerealiseerd.
  • Het evaluatie rapport meldde het aantal twitter-volgers: voor RTVZOo 1602 en voor RTV Focus was dat 648. Dat leidde in 2015 tot de constatering dat RTVZOo meer draagvlak en bekendheid geniet.
    De getallen vandaag, 28 september, zijn als volgt: RTVZOo, nu rtv ZwolleFM: 289 en voor rtv Focus: 2125.
    Een dramatische wijziging, die een ander oordeel vraagt over draagvlak en bekendheid.
  • Het aantal tweets laat vandaag, 28 september 2018, een significant verschil zien: RTV Focus 10.376 tweets tegen RTVZOo 3.110.
  • Op de CV van de voorzitter van RTVZOo, openbaar document, lees ik: “Voorzitter RTVZwolleFM, regionale omroep Zwolle. Verantwoordelijk voor een succesvolle reorganisatie en herpositionering.” Gelet op de huidige situatie is dit meer een opdracht dan een constatering.
  • Er is wat mij betreft het nodige aan te merken op de representativiteit van het PBO.
  • De tweets van rtv Focus laten zien dat rtv Focus veel meer in de Zwolse samenleving is verankerd dan RTVZOo.

Ik ben erg benieuwd naar het advies dat de Raad zal moeten uitbrengen aan het Commissariaat van de media.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

CU en regeren

Dit wordt een kritisch stukje over ChristenUnie en regeringsdeelname. 

Hoe lang gaat de kruik te water voordat hij barst, vraag ik me dan af. Er zijn wat mij betreft te veel dossiers die niet ChristenUnie-welgevallig zijn. En die de gedachte voedt dat we nogal onder het juk van de VVD zitten.

Mijn voorlopig besluit zeg ik maar vast: ik blijf lid van de ChristenUnie, maar beschouw me zelf nu als zwevende kiezer.

Een overzicht van zaken die aan dit besluit ten grondslag liggen.

Ik ga dan (voorlopig) voorbij aan de onrust die er momenteel is in de zorg, in het onderwijs, bij de politie. Te weinig menskracht om het werk goed uit te kunnen voeren vanwege niet beschikbaar zijn van voldoende middelen. Ook de hogere rente op studieleningen en de kans om, vanwege de leningen, geen hypotheek te krijgen, noem ik hier maar laat ik rusten.

Het gaat mij vooral om de volgende dossiers.

Het Blokdossier: een minister die als vertegenwoordiger van de regering dingen roept die ons land en de relaties die Nederland onderhoudt schaden. Na veel getouwtrek excuses over de onzorgvuldigheid van zijn woordkeus. Maar dat is wat anders dan zeggen dat zijn opvattingen niet deugen. Hier is geloofwaardigheid en integriteit in het geding.

Arbeidsgehandicapten en minimumloon: gelukkig gaat dit niet door. Maar het voorstel van de regeringspartijen lag er even goed.

Dividenddossier: deze regering wil de dividend belasting schrappen. Het staat in geen enkel verkiezingsprogramma. Experts begrijpen niets van dit voorstel. Buitenlandse ondernemingen zeggen dat het nergens op slaat. En toch volhouden omdat, zo lijkt het, de minister-president dit heeft afgesproken met Shell en Unilever. Ik vraag me werkelijk af hoe de heer Rutte de coalitiepartijen zo ver heeft gekregen om hiermee in te stemmen. De woningbouwcorporaties zijn o.a. het kind van de rekening. Dat zal zijn weerslag hebben op de huren. Tegelijkertijd wordt voorgesteld om te bezuinigen op de huurtoeslag.

Kinderpardon. Er komt geen verruiming van het kinderpardon, was het standpunt van dit kabinet. Voor de ChristenUnie een lastig dossier (meloen). Kennelijk werd er achter de schermen hard gewerkt, maar waaraan en hoe heb ik geen zicht op. We moeten soms hard zijn, was het standpunt van de minister-president. Een onbegrijpelijke benadering. Zie voor meer het artikel van prof. Graafland hieronder. Het uiteindelijke resultaat is, dat de beide kinderen mogen blijven. Maar dat had meer te maken met externe omstandigheden dan met politieke stellingname of politieke druk.

Inlichtingenwet. Het blijkt nu dat de minister een kritisch rapport van de toezichthouder heeft achter gehouden tot na het referendum over de inlichtingenwet. 

Mijn waarneming is dat zowel D66 als de ChristenUnie verwijzen naar dossiers die wel in het regeerakkoord zijn opgenomen die het accepteren van bovengenoemde dossiers moeten rechtvaardigen.

Wat betekent dit alles voor mij.

Ik weet heel goed en uit eigen ervaring dat je in de politiek compromissen moet sluiten. Maar het ene compromis is het andere niet. Er zijn dossiers die zich niet laten compenseren door bereikte resultaten bij andere dossiers. En dan vraagt dat consequenties: tot hiertoe en niet verder.

De ChristenUnie wil geloof een stem geven. Daar vind ik bij de meeste van deze dossiers weinig tot niets van terug.

EenVandaag zegt hier vandaag, 17 september, naar aanleiding van een gehouden enquête, onder andere het volgende over:

Sommige kiezers van het CDA en de ChristenUnie zeggen daarnaast dat hun partij de christelijke, sociale waarden is verloren. “ Als je als christen gaat voor eerlijker delen, kun je nooit met het afschaffen van de dividendbelasting meegaan. Denk eens in hoeveel bijstandsmoeders en ouderen we met die 2 miljard zeer goed hadden kunnen helpen.” Kiezers van D66 zijn nog steeds boos over het afschaffen van het referendum. Zeven op de tien VVD-kiezers (70%) hebben nog wel vertrouwen in het kabinet, al ligt dit ook 20% lager dan bij de start.

En professor Graafland, hoogleraar economie, onderneming en ethiek aan Tilburg University, schrijft op 23 augustus een wat mij betreft zeer behartenswaardig stuk:

Mooie woorden over het bijsturen van de neoliberale agenda, smelten weg nu de ChristenUnie deel uitmaakt van de coalitie.

De ChristenUnie stevent af op een groot debacle. Met de steun voor het afschaffen van de dividendbelasting dreigt ze al haar geloofwaardigheid te verliezen. Om diverse redenen.

Allereerst volgt de ChristenUnie, ondanks alle mooie woorden over herbezinning op het neoliberale economische model, als puntje bij paaltje komt gewoon de neoliberale agenda. De afschaffing van de dividendbelasting komt vooral ten goede aan het internationale bedrijfsleven. Het is een uitvloeisel van de grote macht die bedrijven als Shell, Unilever en in hun kielzog werkgeversorganisatie VNO-NCW uitoefenen op het economische beleid in Nederland.

Hoewel de winst van bedrijven als Shell al heel hoog is, zetten zij hun grote macht in om de overheidsinstituties aan te passen in hun voordeel. Dit draagt bij aan een verdere uitholling van de belasting die het internationale bedrijfsleven betaalt, en versterkt de toenemende ongelijkheid tussen kapitaal en arbeid.

Gert-Jan Segers heeft recent aangegeven dat de ChristenUnie juist deze neoliberale agenda ter discussie wil stellen. Maar de steun aan de afschaffing van de dividendbelasting reduceert dit tot een loos gebaar.

loopje met de waarheid

In de tweede plaats laat de ChristenUnie politiek sjoemelen met de waarheid ongestraft passeren. Dit beleidsvoorstel heeft immers een duistere voorgeschiedenis, waarin diverse bewindslieden een loopje met de waarheid namen, over het al of niet bestaan van geheime nota’s die tijdens de kabinetsformatie op tafel zijn geweest. Toegegeven, het waren vooral VVD-ministers die aan acuut geheugenverlies leken te lijden (Wiebes). Maar door premier Rutte nu de hand boven het hoofd te houden, maakt de CU zich hiervoor medeverantwoordelijk.

Het ontbreekt de ChristenUnie aan politieke moed om het kabinet de voet dwars te zetten. Nu de maatregel veel duurder uitpakt, is er een goede reden om het regeerakkoord op dit punt ter discussie te stellen.

De ChristenUnie neemt deze kans niet waar. Daarmee maakt ze zich dienstbaar aan een politiek bedrijf waarin halve waarheden en hele leugens de regie hebben.

werkgelegenheid

Een derde reden waarom de ChristenUnie mijn vertrouwen verliest, is dat zelfs CU-bewindslieden nu het verhaal dat afschaffing van de dividendbelasting van groot belang is voor de werkgelegenheid in Nederland, gaan verdedigen. Zij hebben blijkbaar geen boodschap aan wetenschappelijk onderzoek. Er is namelijk geen onderzoek dat hier op een wetenschappelijk verantwoorde manier steun aan geeft.

Ambtenaren van Financiën hebben diverse redenen aangedragen waarom een dergelijk effect sterk betwijfeld kan worden. Bas Jacobs, hoogleraar aan de Erasmus Universiteit en een van de beste deskundigen op het gebied van overheidsfinanciën, concludeert dat afschaffing van de dividendbelasting niet economisch te onderbouwen is.

Het kabinet baseert zich alleen op het rapport ‘Wederzijds profijt’, afkomstig van de Rotterdam School of Management. Maar juist dit rapport ademt dezelfde geur van gedraai met de waarheid. Onderzoeksjournalisten hebben achterhaald dat dit rapport, zonder het te vermelden, gefinancierd is door Shell en andere grote bedrijven. Als je verder het rapport zorgvuldig leest, blijkt dat het niet gaat over de dividendbelasting, maar over de economische functie van hoofdkantoren van internationale bedrijven. Of er een verband is tussen beide, wordt niet onderzocht.

wenselijke antwoorden

Het belang van hoofdkantoren wordt geïllustreerd aan de hand van een peiling onder leden van VNO-NCW, onder wie de financiers van het onderzoek, met een grote kans op (voor VNO-NCW) wenselijke antwoorden.

Natuurlijk zijn grote internationale bedrijven van groot belang voor de Nederlands economie en werkgelegenheid. Maar dat de vestiging van hoofdkantoren daarbij cruciaal is, toont dit rapport niet aan. Bewindslieden van de ChristenUnie die de maatregel verdedigen in het belang van de werkgelegenheid, laten zich kennelijk meeslepen door de visie van degenen die daar veel belang bij hebben. Dat geeft weinig vertrouwen in de kritische onafhankelijkheid van deze bewindslieden, die de CU voorheen kenmerkte en die noodzakelijk is om het land verstandig en rechtvaardig te besturen.

Mijn advies aan de ChristenUnie is daarom: bezint eer gij u in een situatie van een onherstelbare vertrouwenscrisis bevindt. Toon politieke moed en respect voor de waarheid en laat u niet op sleeptouw nemen door de neoliberale agenda van het internationale bedrijfsleven en zijn politieke medestanders.

1 reactie

Opgeslagen onder algemeen

Dividendbelasting en Eerste Kamer

Ik heb nog eens geluisterd naar de toespraak van Segers op het partijcongres in november 2017, (https://m.youtube.com/watch?feature=youtu.be&v=LMzNjPSrrQ0) waarin hij o.a. verantwoordt wat bereikt is en wat ‘geslikt’ moest worden.

Zo gaat het in een coalitie: geven en nemen. Ik weet er alles van. Maar wel steeds je afvragen of:

  • de plus dank zij de fractie is opgenomen in het regeerakkoord
  • De minnen voldoende gecompenseerd worden door de plussen.

In de toespraak werd een min duidelijk benoemd: het kinderpardon. Het gesprek met betrokkenen werd in de toespraak het meest intense gesprek genoemd.

Ik miste een verantwoording over het afschaffen van de dividendbelasting. Dat punt krijgt steeds meer klem nu deskundigen en betrokkenen melden dat het geen effect heeft op beslissingen om je al dan niet vestigen in Nederland. En omdat nu ook duidelijk is dat woningbouwcorporaties één van de kinderen van de rekening zijn. Met andere woorden, de huurders van bijvoorbeeld sociale huurwoningen. De corporaties zullen het ergens vandaan moeten halen, immers.

Ik zelf heb grote twijfels of de inbreng van de ChristenUnie opweegt tegen o.a. deze genoemde punten. Ik heb daar grote moeite mee.

Ik hoop dan ook vurig dat de Eerste Kamer tegen de afschaffing van de dividendbelasting is. Dat zal wel moeilijk worden omdat het onderdeel vormt van alle belasting maatregelen.

Het moet maar, denk ik dan. Politieke winst wordt verlies wanneer voorbij gegaan wordt aan inhoudelijke aspecten en concrete consequenties.

Niemand heeft mij tot nu toe duidelijk kunnen maken wat de concrete (!) opbrengsten zijn van het schrappen.

En ja, ik heb minstens tot tien geteld.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder algemeen