CU en regeren

Dit wordt een kritisch stukje over ChristenUnie en regeringsdeelname. 

Hoe lang gaat de kruik te water voordat hij barst, vraag ik me dan af. Er zijn wat mij betreft te veel dossiers die niet ChristenUnie-welgevallig zijn. En die de gedachte voedt dat we nogal onder het juk van de VVD zitten.

Mijn voorlopig besluit zeg ik maar vast: ik blijf lid van de ChristenUnie, maar beschouw me zelf nu als zwevende kiezer.

Een overzicht van zaken die aan dit besluit ten grondslag liggen.

Ik ga dan (voorlopig) voorbij aan de onrust die er momenteel is in de zorg, in het onderwijs, bij de politie. Te weinig menskracht om het werk goed uit te kunnen voeren vanwege niet beschikbaar zijn van voldoende middelen. Ook de hogere rente op studieleningen en de kans om, vanwege de leningen, geen hypotheek te krijgen, noem ik hier maar laat ik rusten.

Het gaat mij vooral om de volgende dossiers.

Het Blokdossier: een minister die als vertegenwoordiger van de regering dingen roept die ons land en de relaties die Nederland onderhoudt schaden. Na veel getouwtrek excuses over de onzorgvuldigheid van zijn woordkeus. Maar dat is wat anders dan zeggen dat zijn opvattingen niet deugen. Hier is geloofwaardigheid en integriteit in het geding.

Arbeidsgehandicapten en minimumloon: gelukkig gaat dit niet door. Maar het voorstel van de regeringspartijen lag er even goed.

Dividenddossier: deze regering wil de dividend belasting schrappen. Het staat in geen enkel verkiezingsprogramma. Experts begrijpen niets van dit voorstel. Buitenlandse ondernemingen zeggen dat het nergens op slaat. En toch volhouden omdat, zo lijkt het, de minister-president dit heeft afgesproken met Shell en Unilever. Ik vraag me werkelijk af hoe de heer Rutte de coalitiepartijen zo ver heeft gekregen om hiermee in te stemmen. De woningbouwcorporaties zijn o.a. het kind van de rekening. Dat zal zijn weerslag hebben op de huren. Tegelijkertijd wordt voorgesteld om te bezuinigen op de huurtoeslag.

Kinderpardon. Er komt geen verruiming van het kinderpardon, was het standpunt van dit kabinet. Voor de ChristenUnie een lastig dossier (meloen). Kennelijk werd er achter de schermen hard gewerkt, maar waaraan en hoe heb ik geen zicht op. We moeten soms hard zijn, was het standpunt van de minister-president. Een onbegrijpelijke benadering. Zie voor meer het artikel van prof. Graafland hieronder. Het uiteindelijke resultaat is, dat de beide kinderen mogen blijven. Maar dat had meer te maken met externe omstandigheden dan met politieke stellingname of politieke druk.

Inlichtingenwet. Het blijkt nu dat de minister een kritisch rapport van de toezichthouder heeft achter gehouden tot na het referendum over de inlichtingenwet. 

Mijn waarneming is dat zowel D66 als de ChristenUnie verwijzen naar dossiers die wel in het regeerakkoord zijn opgenomen die het accepteren van bovengenoemde dossiers moeten rechtvaardigen.

Wat betekent dit alles voor mij.

Ik weet heel goed en uit eigen ervaring dat je in de politiek compromissen moet sluiten. Maar het ene compromis is het andere niet. Er zijn dossiers die zich niet laten compenseren door bereikte resultaten bij andere dossiers. En dan vraagt dat consequenties: tot hiertoe en niet verder.

De ChristenUnie wil geloof een stem geven. Daar vind ik bij de meeste van deze dossiers weinig tot niets van terug.

EenVandaag zegt hier vandaag, 17 september, naar aanleiding van een gehouden enquête, onder andere het volgende over:

Sommige kiezers van het CDA en de ChristenUnie zeggen daarnaast dat hun partij de christelijke, sociale waarden is verloren. “ Als je als christen gaat voor eerlijker delen, kun je nooit met het afschaffen van de dividendbelasting meegaan. Denk eens in hoeveel bijstandsmoeders en ouderen we met die 2 miljard zeer goed hadden kunnen helpen.” Kiezers van D66 zijn nog steeds boos over het afschaffen van het referendum. Zeven op de tien VVD-kiezers (70%) hebben nog wel vertrouwen in het kabinet, al ligt dit ook 20% lager dan bij de start.

En professor Graafland, hoogleraar economie, onderneming en ethiek aan Tilburg University, schrijft op 23 augustus een wat mij betreft zeer behartenswaardig stuk:

Mooie woorden over het bijsturen van de neoliberale agenda, smelten weg nu de ChristenUnie deel uitmaakt van de coalitie.

De ChristenUnie stevent af op een groot debacle. Met de steun voor het afschaffen van de dividendbelasting dreigt ze al haar geloofwaardigheid te verliezen. Om diverse redenen.

Allereerst volgt de ChristenUnie, ondanks alle mooie woorden over herbezinning op het neoliberale economische model, als puntje bij paaltje komt gewoon de neoliberale agenda. De afschaffing van de dividendbelasting komt vooral ten goede aan het internationale bedrijfsleven. Het is een uitvloeisel van de grote macht die bedrijven als Shell, Unilever en in hun kielzog werkgeversorganisatie VNO-NCW uitoefenen op het economische beleid in Nederland.

Hoewel de winst van bedrijven als Shell al heel hoog is, zetten zij hun grote macht in om de overheidsinstituties aan te passen in hun voordeel. Dit draagt bij aan een verdere uitholling van de belasting die het internationale bedrijfsleven betaalt, en versterkt de toenemende ongelijkheid tussen kapitaal en arbeid.

Gert-Jan Segers heeft recent aangegeven dat de ChristenUnie juist deze neoliberale agenda ter discussie wil stellen. Maar de steun aan de afschaffing van de dividendbelasting reduceert dit tot een loos gebaar.

loopje met de waarheid

In de tweede plaats laat de ChristenUnie politiek sjoemelen met de waarheid ongestraft passeren. Dit beleidsvoorstel heeft immers een duistere voorgeschiedenis, waarin diverse bewindslieden een loopje met de waarheid namen, over het al of niet bestaan van geheime nota’s die tijdens de kabinetsformatie op tafel zijn geweest. Toegegeven, het waren vooral VVD-ministers die aan acuut geheugenverlies leken te lijden (Wiebes). Maar door premier Rutte nu de hand boven het hoofd te houden, maakt de CU zich hiervoor medeverantwoordelijk.

Het ontbreekt de ChristenUnie aan politieke moed om het kabinet de voet dwars te zetten. Nu de maatregel veel duurder uitpakt, is er een goede reden om het regeerakkoord op dit punt ter discussie te stellen.

De ChristenUnie neemt deze kans niet waar. Daarmee maakt ze zich dienstbaar aan een politiek bedrijf waarin halve waarheden en hele leugens de regie hebben.

werkgelegenheid

Een derde reden waarom de ChristenUnie mijn vertrouwen verliest, is dat zelfs CU-bewindslieden nu het verhaal dat afschaffing van de dividendbelasting van groot belang is voor de werkgelegenheid in Nederland, gaan verdedigen. Zij hebben blijkbaar geen boodschap aan wetenschappelijk onderzoek. Er is namelijk geen onderzoek dat hier op een wetenschappelijk verantwoorde manier steun aan geeft.

Ambtenaren van Financiën hebben diverse redenen aangedragen waarom een dergelijk effect sterk betwijfeld kan worden. Bas Jacobs, hoogleraar aan de Erasmus Universiteit en een van de beste deskundigen op het gebied van overheidsfinanciën, concludeert dat afschaffing van de dividendbelasting niet economisch te onderbouwen is.

Het kabinet baseert zich alleen op het rapport ‘Wederzijds profijt’, afkomstig van de Rotterdam School of Management. Maar juist dit rapport ademt dezelfde geur van gedraai met de waarheid. Onderzoeksjournalisten hebben achterhaald dat dit rapport, zonder het te vermelden, gefinancierd is door Shell en andere grote bedrijven. Als je verder het rapport zorgvuldig leest, blijkt dat het niet gaat over de dividendbelasting, maar over de economische functie van hoofdkantoren van internationale bedrijven. Of er een verband is tussen beide, wordt niet onderzocht.

wenselijke antwoorden

Het belang van hoofdkantoren wordt geïllustreerd aan de hand van een peiling onder leden van VNO-NCW, onder wie de financiers van het onderzoek, met een grote kans op (voor VNO-NCW) wenselijke antwoorden.

Natuurlijk zijn grote internationale bedrijven van groot belang voor de Nederlands economie en werkgelegenheid. Maar dat de vestiging van hoofdkantoren daarbij cruciaal is, toont dit rapport niet aan. Bewindslieden van de ChristenUnie die de maatregel verdedigen in het belang van de werkgelegenheid, laten zich kennelijk meeslepen door de visie van degenen die daar veel belang bij hebben. Dat geeft weinig vertrouwen in de kritische onafhankelijkheid van deze bewindslieden, die de CU voorheen kenmerkte en die noodzakelijk is om het land verstandig en rechtvaardig te besturen.

Mijn advies aan de ChristenUnie is daarom: bezint eer gij u in een situatie van een onherstelbare vertrouwenscrisis bevindt. Toon politieke moed en respect voor de waarheid en laat u niet op sleeptouw nemen door de neoliberale agenda van het internationale bedrijfsleven en zijn politieke medestanders.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder algemeen

Een Reactie op “CU en regeren

  1. Wietse

    Bij een goede afweging horen plussen en minnen. De minpunten zijn ruim beschreven en becommentarieerd. Ik mis aandacht voor de pluspunten van het regeerakkoord. Bovendien; noem dan ook dat oa door de inbreng van de CU het voorstel arbeidsgehandicapten van tafel is. Je legt terecht veel verantwoordelijkheid bij de CU fractie. Maar realiseer je dan ook dat je niet op alle dossiers als kleinste regeringspartij een stok in het wiel kunt steken…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s