Tagarchief: Azc

AZC referendum: verwarrend instrument

Ik heb al eerder wat geschreven over haken en ogen van het instrument referendum (https://johnvanboven.com/2016/04/14/referendum-2/).
Ook het Oekraïne referendum heeft laten zien dat wanneer de vraagstelling niet eenduidig is, verschillende argumenten en overwegingen tot een keus voor ja of nee kunnen leiden. Dat levert een ongenuanceerd beeld. Het enige concrete zijn dan de percentages ja en nee.

Naar mijn mening dreigt dat weer te gebeuren, nu met het AZC-referendum. Volgens het inleidend verzoek gaat het over het volgend raadsbesluit:
ln te stemmen met de vestiging van een asielzoekerscentrum in Zwolle op de gehele locatie aan de Dokter van Thienenweg I met een aantal van maximaal zeshonderd vluchtelingen voor een periode van maximaal vijftien jaar.

De narigheid is dat de letterlijke tekst van het besluit moet worden voorgelegd in het referendum. En dan kun je dus niet om bovenstaande tekst heen.
Een paar vragen:
– Hoe moeten mensen stemmen die niet tegen de komst van een AZC zijn, maar wel tegen het onderbrengen op één lokatie;
– Hoe moeten mensen stemmen die niet tegen een AZC zijn, maar niet meer dan bijvoorbeeld 400 statushouders willen opvangen.
Wellicht zijn er nog andere varianten.

Het ware beter geweest wanneer het dictum van het besluit was opgedeeld:
1. Instemmen met de opvang in Zwolle van maximaal 600 status houders
2. Hen onder te brengen in 1 AZC op de lokatie dr. Van Thienenweg 1
3. En dit voor een periode van maximaal 15 jaar.

Ik weet niet of een referendum uit meer dan 1 vraag mag bestaan, in ieder geval hebben indieners dan de keus uit een dictum-onderdeel dat voor hen het zwaarste weegt.
Ik ben bang voor een uitkomst die, wanneer hij geldig is, zal leiden tot een debat over de interpretatie van de uitkomst.

Voor de goede orde, ik zelf ben blij met het genomen besluit. Wat mij bezighoudt is het ongemakkelijke van het instrument referendum door de generaliserende formulering.

Tot slot, ik hoop oprecht dat er ook een begeleidingsgroep wordt ingesteld die de ontwikkelingen volgt, en die de ruimte krijgt om knelpunten te bespreken en verbeteringen voor te stellen.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek

AZC en klankbordgroep

Ik herinner me nog het rumoer rond de vestiging van de Herberg aan de burgemeester Drijbersingel. De buurt vond het maar niks en voorzag allerlei problemen.
Het college heeft toen een soort klankbordgroep ingesteld die met zekere regelmaat bij elkaar kwam om allerhande zaken te bespreken. In die klankbordgroep was ook de buurt, de directie omgeving dus, vertegenwoordigd.

Het college heeft gehoord de buurt haar voorstel bijgesteld: recreatie op eigen terrein en een maximum van 600 asielzoekers.
Daarmee blijkt de onrust nog niet weggenomen.
Het zou mij dan ook een goed plan lijken, wanneer het college een klankbordgroep ( of iets dergelijks) instelt met o.a. inwoners uit de directe omgeving, die met regelmaat de gang van zaken bespreekt en eventuele noodzakelijke maatregelen bespreekt.
Wat mij betreft wordt deze klankbordgroep zo snel mogelijk ingesteld en geactiveerd.

2 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

AZC tegenstand

Ik moet bekennen dat ik hoe langer hoe minder begrijp van de tegenstanders van een AZC.
En dan heb ik het niet over hun mening, maar over de manier waarop ze aandacht vragen voor die mening.
Die manier roept bij mij irritatie op.
Vooral de tegenstelling tussen wat ze roepen/doen en waarvoor ze bang zijn.
Twee voorbeelden.
– Ze zijn tegen een AZC omdat ze asielzoekers zien als testosteronbommen en bang zijn voor de eer van hun dochters. Om dat kracht bij te zetten scanderen ze “daar moet een piemel in”.
– Ze zijn bang voor hun veiligheid, zo laten ze de vragende journalist weten. Ze zien er zelf kennelijk geen been in om doodsbedreigingen te uiten, zo kon de burgemeester van Gouda ervaren.

Wat drijft deze mensen.
Is het inderdaad bezorgdheid om gedragingen van asielzoekers? Het spoort in ieder geval niet met het eigen gedrag.
Is het de onbekendheid met een nieuwe situatie? Dat zou kunnen.
Zwolle heeft laten zien dat het tegengestelde van ‘onbekend maakt onbemind’ ook kan. Dan is ‘bemind‘ misschien wat overdreven, maar ‘begaan zijn met’ en ‘betrokken‘ is wel het geval.

Is er ook een socioloog in de zaal?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder algemeen

Luttelgeest en de afwegingen

De afgelopen week was er nogal wat commotie over het besluit van de burgemeester van Luttelgeest om via een noodverordening de pers te weren van de informatiebijeenkomst over eventuele uitbreiding van het aantal asielzoekers.

De journalisten stonden op hun achterste benen, een professor had het over persbreidel en de NVJ en de plaatselijke omroep gaat naar de rechter.

Wat is er interessant aan deze casus, beter, wat vind ik interessant.
De burgemeester draagt zorg voor een ordelijk verloop van de info-avond. En daarvoor zorgvuldige aandacht hebben, is geen overbodige luxe. Zo laten ons diverse info-avonden weten.
Vandaar de noodverordening.
Jammer is, dat de burgemeester in eerste instantie verkeerde gronden voor de verordening noemde. Uiteindelijk ging het hem om het weren van de pers.
Of aanwezigheid van pers de onrust op de info-avond zou kunnen beïnvloeden, is door de burgemeester niet aangetoond. Hij stelt het.
De pers heeft een volstrekt ander belang, nieuwsgaring. En we kennen alleen maar vrije nieuwsgaring. En niet toelaten van de pers belemmert de vrije nieuwsgaring. En dus is de pers in rep en roer.

Mijn punt is het volgende.
Duidelijk is dat beide belangen elkaar in de weg (kunnen) zitten.
De vraag is dan wie deze belangen tegen elkaar kan afwegen.
Is dat de burgemeester, die belang heeft bij een ordelijke avond?
Ik denk niet dat de pers een afweging kan maken. Zij is, om het zo te zeggen, dienend.
Dan toch de burgemeester. Dan gaat het niet, is al redenerend mijn conclusie, om een afweging, maar om de vraag wat een zorgvuldige voorbereiding is.
De burgemeester heeft zichzelf in de weg gezeten door in eerste instantie te spreken over voorkomen van ongeregeldheden.
Als ik burgemeester was, zou ik bij de voorbereiding met de pers om tafel hebben gezeten om te bespreken hoe de vrije nieuwsgaring de zorg om een ordelijk verloop niet in de weg zit. Dan was er vast een compromis uit gekomen.
In plaats van naar de rechter te gaan, kunnen beide partijen beter een goed gesprek hebben.
Terugkijken om te zien hoe het had gemoeten. Voor een volgende keer.

5 reacties

Opgeslagen onder algemeen

Grootste gemene deler

Als ik berichten van de laatste tijd op me in laat werken, dan denk ik dat er toch zoiets moet zijn als een rode draad. Een grootste gemene deler, zo je wilt.
Om dat te ontdekken moet je, denk ik, een sociologische achtergrond hebben. Die heb ik dus niet.
Een paar van die berichten.

Ede
In Ede wil men asielzoekers uitnodigen om gratis gebruik te maken van het zwembad. Het is een initiatief van een zwembadmedewerker en er zijn vrijwilligers genoeg. Een fantastisch idee, lijkt mij. Dan is er iemand die het kennelijk niet kan verkroppen dat er betaald moest worden voor de zwemlessen van de kinderen en dat asielzoekers gratis gebruik mogen maken van het zwembad. Het ongenoegen van de briefschrijver mondt uit in een dreigement. 
Het intrigeert mij waarom iemand zo’n brief schrijft. Wat beweegt de schrijver? Gaat het echt om het gratis een zwemvoorziening aanbieden, waar voor de eigen kinderen wel betaald moest worden? Dat wil er dus bij mij niet in. Maar wat dan wel?
De reactie van het COA, de uitnodiging cancelen is merkwaardig. Zegt dat iets over hoe de maatschappij vandaag in elkaar zit?

Geldermalsen
Geldermalsen heeft, in ieder geval voorlopig, de voorbereiding voor de opvang van 1500 asielzoekers stopgezet. Dat heeft alles te maken met de onregelmatigheden naar aanleiding van de informatieavond. 
Na Oranje had het college toch kunnen weten dat een zorgvuldige voorbereiding richting de bewoners een eerste vereiste is. Adagium moet zijn: betrekken bij de voorbereiding is wat anders dan een genomen besluit toelichten.
Voor mij is de vraag belangrijker wat de veroorzakers van de onregelmatigheden bezielt. Onderzoek wijst uit, dat het bijna allemaal inwoners waren. Maakt onbekend, onbemind? Weet het college niet wat verwachtingenmanagement is? Is er ruimte ontstaan voor het in de eerste plaats denken aan de eigen belangen. Voor de zekerheid, bijvoorbeeld.

Steenbergen
Steenbergen is van een andere orde, denk ik. Daar ging het om opruiers die van elders kwamen. Ik denk dat dit Nederlanders zijn die, om welke reden dan ook, gevoelig zijn voor de teksten en taal van Wilders. Het geeft hen een eigen identiteit. Voor het koesteren van die identiteit is het nodig om zich af te zetten tegen anderen, in dit geval asielzoekers.

Oranje
Oranje kwam in opstand, niet tegen asielzoekers, maar tegen het voorgenomen aantal. Dat maakte dat niet overzien werd wat dat betekent voor de dorpsgemeenschap. Er was toen geen ruimte meer om dat samen te bespreken. 
Het voornemen werd teruggedraaid. En wat je nu leest is, dat er allerlei activiteiten worden georganiseerd. Men overziet het weer.

Vertrouwen
Voorwaarde is vertrouwen. Alleen vanuit wederzijds vertrouwen kan vruchtbaar overlegd worden over zaken waar men in eerste instantie tegenover elkaar staat. Als er vertrouwen is, is er ruimte om samen te bezien, hoe een vraagstelling kan worden aangepakt.
Dus niet een informatieavond beleggen om uit de doeken te doen wat het college heeft besloten en wat ze daarbij verwacht van de inwoners. Vertrouwen heeft dan plaats moeten maken voor macht. En dat is een uiterst slecht vertrekpunt.

Democratische verhouding
In de politiek wordt hard nagedacht over andere democratische verhoudingen. Ik schreef daar vaker over op dit blog. Hoe krijgt de burger een eigen positie tussen de verkiezingen in. Dat is een ontwikkeling die zich niet laat terugdraaien.
Dat vraag consequentie en consistentie.
Ga alle processen en contacten met burgers dan ook zo in.

Rode draad – randvoorwaarden
Als er geen vertrouwen is, is elk overleg om informatie te geven gedoemd te mislukken. Dat vertrouwen is dus eerste voorwaarde.
Burgers moeten ervaren dat er geluisterd wordt naar hun inbreng. Dat leidt natuurlijk niet per definitie tot aanpassen van voorgenomen besluiten. Het moet dan wel duidelijk worden waarom inbreng niet gehonoreerd kan worden.
Vertrouwen en je serieus genomen voelen zullen dan helpen dit te accepteren.

De kranten en social media laten zien dat er gelukkig voldoende situaties zijn waar het werkt en waar asielzoekers gastvrij en met open armen ontvangen worden.

2 reacties

Opgeslagen onder algemeen