Tagarchief: coalitieakkoord

Coalitieakkoord, afspraak of juk?

imageGelet op de teneur van het artikel in de Stentor over vrije sluitingstijden (woensdag 6 april) kan het geen kwaad iets te zeggen over het karakter van een Zwols coalitieakkoord.
Je kunt twee kanten op met zo’n akkoord.
De ene kant is onderhandelen tot je grijs ziet. Dan is het akkoord een vlak, nietszeggend document omdat er maar weinig is waarover de coalitiepartijen, met grote verschillen in het verkiezingsprogramma, het met elkaar eens zijn.
De andere kant is, dat er aan elke partij ruimte wordt geboden in het akkoord voor onderwerpen, die voor een partij van groot gewicht zijn en die specifiek zijn voor een partij.
Die ruimte betekent niet dat andere partijen het daarmee eens hoeven zijn, wel betekent het dat alle coalitiepartijen loyaal zijn aan het standpunt over zo’n specifiek onderwerp. Omdat te bekrachtigen hebben de fractievoorzitters van de coalitiepartijen hun handtekening gezet onder het akkoord.
Het is de bedoeling dat wat beschreven is in het akkoord omgezet wordt in daden, in overeenstemming met het in het akkoord geformuleerde standpunt over elk dossier.

Dan zijn er ook onderwerpen waarover bij de onderhandelingen niet gesproken is en waarover dan ook geen standpunt is geformuleerd. Dan kunnen coalitiepartijen dus verschillende standpunten hebben over zo’n onderwerp. Die ruimte is er en veroorzaakt dan ook geen spanning tussen de coalitiepartijen.

Concreet:
Over koopzondagen zijn in de onderhandelingen afspraken gemaakt en alle coalitiepartijen houden zich er aan. Ook al wordt er per partij anders over gedacht.
Over vrije sluitingstijden zijn geen afspraken gemaakt in het akkoord. Dus is er ruimte voor elke partij om daar een standpunt over te formuleren.

Kortom, praten over het juk van de CU, zoals de Stentor doet, doet geen recht aan de gang van zaken bij de onderhandelingen en ook niet aan het karakter van het coalitieakkoord.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder ChristenUnie Zwolle, Zwolse politiek

Coalitie en verantwoordelijkheid

imageIn de Stentor van 1 maart stond een artikel onder de kop “Zet de ChristenUnie zich buiten spel?”
Het gaat me nu niet om de ChristenUnie, maar om kennelijk verwacht gedrag als coalitiepartner.
De journalist kan wel wat politieke bijscholing gebruiken. Denk ik.

Een gemeenteraad bestaat bij de gratie van verschil in opvattingen en standpunten van de fracties die samen de gemeenteraad vormen. Om wethouders te kunnen benoemen, heb je een meerderheid nodig in dossiers die er toe doen en die in de komende collegeperiode aan de orde komen.
Tijdens de onderhandelingen maak je afspraken over die dossiers. Afspraken die je vastlegt in het collegeakkoord. Aan die afspraken heb je je te houden als coalitiepartner en dus als ondertekenaar van het collegeakkoord.
Het collegeakkoord bestaat dus niet uit dossiers waarmee alle collegepartijen het eens zijn. Als dat zo zou zijn krijg je een grijs, nietszeggend collegeakkoord. Elke collegepartij respecteert wel de in het akkoord opgenomen standpunten en gaat dus soms voorbij aan het eigen standpunt ten behoeve van de coalitie.

Betekent dit dat alle collegepartijen bij elk dossier dat aan de orde, is een zelfde standpunt moeten innemen? Nee, natuurlijk niet. Leidend is de vraag of dat dossier opgenomen is in het collegeakkoord.
– Ja, dan ligt het standpunt vast.
– Nee, dan kan elke collegepartij naar eigen inzicht een standpunt innemen. Er is de erkenning dat elke partij een eigen afweging kan en mag maken.
Soms is het verstandig dat er overleg is om te bekijken of er gemeenschappelijkheid te verkrijgen is. Maar als het om zaken gaat die tot de wezenskenmerken van een fractie behoren, dan zal dat niet altijd lukken. Maar daarmee zet je de coalitie niet onder druk.
En dat is, wat de Stentor wel suggereert. En dat is jammer en nergens voor nodig.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder ChristenUnie Zwolle, Zwolse politiek

Nooit Af

“Nooit af” is een boek van Martijn Aslander en Erwin Witteveen, de schrijvers ook van Easycratie.
De boodschap is, kort door de bocht (ben vandaag begonnen te lezen), dat veel beleidsbeslissingen worden genomen alsof het gaat gaat om definitieve situaties. De omstandigheden veranderen vaak sneller dan de voorbereidingstijd van beslissingen vraagt.
Het grappige is, dat ik hiermee (onbewust?) in het verleden al rekening heb gehouden.

Onderwijs
Ik was op school o.a. verantwoordelijk voor beheer, dus ook voor de gebouwen. Hoe vertaal je een nieuwe onderwijsvisie in de inrichting van een school? Ik heb altijd gepleit voor wanden, die simpel verplaatst konden worden. ( vergelijk de fietspaden in Kopenhagen, het NooitAf fietspad uit hoofdstuk 3 van #NooitAf). Zonder veel problemen en kosten kun je een gebouw aanpassen.

Politiek
Bij het laatste verkiezingsprogramma, waarvoor ik een verantwoordelijk had, vond ik het beter om niet standpunten vast te leggen over items die speelden. Het leek mij verstandiger te beschrijven op welke manier we komen tot een standpunt. Waar kijken we naar, wat is bespreekbaar en wat is de relatie met andere dossiers. Niet dat deze manier van samenstellen van het programma echt gelukt is, maar de intentie was er wel.

Als je #NooitAf leest verbaas ik me er over dat we nog steeds een coalitie-akkoord schrijven, dat zo is geschreven alsof er na het ondertekenen 4 jaar niets meer gebeurt.
In Zwolle hebben ze gelukkig in het akkoord opgenomen, dat halverwege een evaluatiemoment wordt ingebouwd. De waarde van zo’n moment staat of valt met de bereidheid om voorgenomen beleid bij te stellen en werk te maken van de voorbereiding.
Ik ben erg benieuwd, omdat er na de vaststelling van het Zwolse coalitie-akkoord nogal wat beweging is geweest bij de Zwollenaren over bijvoorbeeld koopzondagen en zondagsopening van supermarkten.

Als de duur van een akkoord korter wordt dan de verkiezingencyclus komt het er op aan de kiezer te betrekken bij beleidsvoorbereiding van dossiers.
Ofwel, zoals ik me afvroeg bij mijn afscheid van de raad, hoe zou Thorbecke zijn huis nu inrichten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder algemeen, Zwolse politiek