Tagarchief: Exodushuis

Persoonlijke terugblik behandeling begroting 2013

Het was een rustige begrotingsbehandeling. Dat blijkt uit het feit dat de raad de begroting iet heeft geamendeerd. Anders gezegd, de Raad heeft de begroting vastgesteld, zoals het college de begroting aan de Raad heeft gestuurd. De rust van de behandeling is ook een verdienste van de voorzitter. Onze burgervader leidde ons op een rustige en ontspannen manier door de agenda. De vergadering, de om half tien ’s morgens begon, was voor haf zes klaar. Ik heb ze wel langer meegemaakt.

Een paar zaken wil ik hier noemen.
– Het sportgala kan inderdaad de komende 4 jaar rekenen op een bijdrage van de gemeente. De wethouder kon dat bevestigen. Daarmee is onze motie, ingediend en aangenomen bij de behandeling van de PPN, dus succesvol geweest.

– Ook de kleedkamerproblematiek van de Zwolse voetbalverenigingen – te weinig door groei van aantal teams en van damesteams – is dichter bij een oplossing. Een werkgroep heeft nagedacht over maatregelen, zoals een slimmere planning en gebruik van lockers. Daarvan heeft de wethouder gezegd dat er budget beschikbaar is om deze maatregelen te effectueren. Maar ook dat er middelen beschikbaar zijn oor een eerste stap op weg naar uitbreiding. Dat is goed voor de Zwolse sport.

– We hebben ook gevraagd of het mogelijk is, dat scholen mobiliteitsbeleid kunnen ontwikkelen om het brengen en halen van de kinderen naar en van school beter te reguleren. En als het kan het autogebruik te verminderen.

– Een aandachtspunt van andere orde is het dossier Exodushuis. De onhandige procedure van alle betrokken partijen heeft ruimte gegeven voor vooral emotionele reacties. Die op zich te begrijpen zijn, maar objectieve argumenten hebben ondergesneeuwd. Ik heb allerlei wetenschappelijke rapporten gelezen en rapporten van inspecties. Dat geeft geen beeld van toegenomen onveiligheid. Integendeel. Er zijn Exodushuizen waar de buurtbewoners als vrijwilligers betrokken zijn.
Die onderzoeken laten ook zien dat deze huizen een het percentage recidive verminderen. Deskundigen hebben ook berekend dat Exodushuizen ook op het financiële vlak positief zijn.
Ik kan me voorstellen dat de buurt aan dit laatste weinig boodschap heeft.
Alles bij elkaar is er ruimte voor de vraag: als er een Exodushuis komt, wat moet er dan gebeuren om het veiligheidsgevoel van de buurt positief te beïnvloeden.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder ChristenUnie Zwolle, Zwolse politiek

Exodus, nog een terugblik

Ik schrijf deze blog omdat ik werd getriggerd door een opmerking in de Stentor, als zou de stichting Exodus afzien van haar voornemen tot vestiging omdat de veiligheid van de toekomstige bewoners niet gegarandeerd kon worden.
Ik begreep dat niet, omdat deze reden nog niet was genoemd in alle discussies. Sterker nog, het staat ook niet in de brief van de stichting aan het college van B&W.
Voor mij voldoende reden om de directeur van de stichting Exodus te bevragen over de uitspraak.

Dan blijkt het genuanceerder te liggen, dan die ene zin.
Een breed citaat:

Mijn uitspraken zijn wat ongelukkig weergegeven in De Stentor. In het gesprek met journalist Wageman heb ik aangegeven dat de heftigheid en emotionaliteit van de reacties van grote groepen buurtbewoners ons tot de overtuiging heeft gebracht dat het niet gaat lukken om op korte termijn een stabiele en veilige relatie op te bouwen met de buurt. Wij willen een goede buur zijn, maar daar heb je buren voor nodig die daar ontvankelijk voor willen zijn. In die situatie kunnen wij ons werk (re-socialisatie: bij uitstek een activiteit waar ook een ‘ontvangende’ samenleving bij nodig is!) dus niet goed doen.
Op de vraag van dhr. Wageman of ik daarmee bedoel dat we de veiligheid van onze bewoners niet kunnen garanderen heb ik geantwoord dat, gelet op de heftigheid van de reacties, ik me zeker situaties kan voorstellen dat dit een probleem wordt, en dat dit aspect heeft meegespeeld in onze overwegingen.
Dhr. Wageman hoopte overigens duidelijk van mij te vernemen dat er bijv. fysieke dreigementen waren geuit door buurtbewoners tegen toekomstige Exodusbewoners of tegen vrijwilligers/medewerkers van Exodus. Hoe tumultueus de bewonersavond ook is verlopen, daarvan is bij mijn weten geen sprake, en die suggestie heb ik dan ook zeker niet gewekt.
Kortom: de veiligheid van onze toekomstige bewoners heeft in onze afwegingen zeker een rol gespeeld, maar wel op een genuanceerdere wijze en in een breder kader dan door dhr. Wageman weergegeven.
Omgekeerd geldt overigens dat de veiligheid van (buurt)bewoners altijd een aspect in onze afwegingen vormt. Onze ervaring leert dat die veiligheid van buurtbewoners nimmer in het geding is geweest, en dit wordt beaamd door meerdere politierapporten uit bestaande gemeenten waar Exodus is gevestigd. Garanties vallen nooit te geven (al wil men dit graag horen), maar feit is dat wijken waar een Exodushuis gevestigd is niet te maken hebben met meer of andere criminaliteit dan verwacht mocht worden zonder de vestiging van het Exodushuis.

Ook is het goed om kennis te nemen van de volgende informatie, die ik heb gekregen van de directeur. Ik geef de informatie door om evenwicht te scheppen in de informatiestroom.
– Van spanning rond het Exodushuis in Utrecht, zoals genoemd in de discussies, is de directeur niets bekend. Wel van protesten in Rotterdam naar aanleiding van een verhuizing naar nieuw pand. Nu schrijven aanvankelijke tegenstanders in een adhesiebrief aan nieuwe buurtbewoners dat ze Exodus als een goede buur hebben leren kennen.
– Een Exodushuis is geen halfopen inrichting, maar een normale welzijnsvoorziening, inhoudelijk vergelijkbaar met een RIBW (zoals dat aan de Muijdermanstraat zat)
– Exodus hanteert heel algemene vestigingsvoorwaarden voor wat betreft de locatie: in de samenleving, goed bereikbaar (ook met OV). Dan zijn industrieterreinen minder geschikt. Ook kent de keus van een pand voorwaarden: groot genoeg om exploitabel te zijn en klein genoeg om persoonlijke begeleiding te handhaven, indeling, controleerbaarheid. Dat maakt dat de keus niet echt groot is.
– Ten aanzien van de recidive zijn wetenschappelijke studies verricht die aangeven dat bewoners aanzienlijk minder recidiveren dan verwacht mag worden op grond van hun kenmerken én vergeleken met personen met dezelfde kenmerken die niet begeleid zijn.
– Gemeentes die te maken kregen met het verzoek een Exodushuis te mogen vestigen hebben onderzoek gedaan bij gemeentes met een Exodushuis. Uit die onderzoeken is naar voren gekomen dat er op geen enkele manier sprake is van een stijging van criminaliteit in relatie tot het Exodushuis.

Bovenstaande allemaal ter overweging.

9 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Exodus, een terugblik

Vandaag is duidelijk geworden dat de stichting Exodus Zwolle afziet van het voornemen om een Exodushuis te vestigen aan de Muijdermanstraat 2 in Zwolle. Het Zwolse college vindt dit besluit volledig op zijn plaats en kan ook zelf niet tot een ander oordeel komen.
Aldus de informatienota van het college voor de Raad.

In de eerste plaats complimenteer ik de stichting met de wijsheid die zij laat zien in haar besluit. Vooraf is gezegd dat een definitief besluit mee afhangt van het oordeel van de buurt. De buurt heeft onomwonden laten weten wat zij er van vindt en daar heet de stichting haar conclusie uit getrokken.
We zouden over kunnen gaan tot de orde van de dag. Dat vind ik te gemakkelijk. Ik heb behoefte om, terugkijkend, te reflecteren op de gang van zaken. Ik doe dat puntsgewijs.

  1. Er is voortdurend gezegd dat de ChristenUnie het eens was met de plek. Dat werd gezegd op grond van het feit dat we er al sinds een paar jaar aandacht voor vragen.
    Het eens zijn met een instelling die ex-gedetineerden wil helpen bij de terugkeer in de maatschappij om recidive te voorkomen is van een andere orde dan de plek waar dat zou moeten gebeuren.
    We staan nog steeds volledig achter de doelstelling, maar hebben op basis van de slordige communicatie reserves gehad bij de keus van de plek.
  2. Het lijkt er nu een beetje op dat, als je maar hard genoeg roept ergens tegen te zijn, dat je dan ook je zin krijgt. Zo werkt het niet. De gemeente heeft een zekere zorg voor iedereen in Zwolle. De gemeente wil ondersteuning en opvang bieden aan wie dat (tijdelijk) nodig heeft. Vanuit het adagium van het collegeprogramma dat iedereen mee doet. Tegelijk heeft de gemeente ook zorg voor haar inwoners. Dat vraagt om een zorgvuldige afweging tussen de verschillende belangen. Belangen die zelden in elkaars verlengde liggen. Hoe ga je daar mee om.
    Dat vraagt een zorgvuldige communicatie, waaraan het in dit dossier volledig ontbroken heeft. Dat gaf wantrouwen bij de buurt en dan ben je de basis voor een goed gesprek kwijt.
    Mijn adagium in de politiek is dat je elkaar moet vertrouwen, wil je prettig met elkaar van mening kunnen verschillen. Zo werkt het in de raad, waar je ook met meerderheden en minderheden te maken hebt, zo werkt het ook in de stad.
  3. Het college laat weten dat ze de komende tijd het proces gaan evalueren om aan de hand van de evaluatie te bezien hoe de resocialisatie van ex-gedetineerden in Zwolle verder vorm gegeven kan worden.
    Daar ben ik blij mee.
  4. Een belangrijke vraag straks, bij een nieuw proces, is wat er moet gebeuren om het gevoel van veiligheid te vergroten bij vestiging van een Exodushuis. Tegelijkertijd moet de stichting explicieter randvoorwaarden formuleren waarmee gekeken wordt naar een mogelijke vestigingsplaats. Dat zal helpen de discussie zakelijker te houden.

Ik dank iedereen die op het stuk “valse start”  een bijdrage heeft geleverd aan de meningsvorming door te reageren. Dat maakte het mogelijk om kennis te nemen van wat er bij u leeft en om er op te reageren.

15 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Valse start

Er is de nodige onrust rond de komst van een Exodushuis in Zwolle-zuid. Een huis waar ex-gedetineerden kunnen werken aan hun terugkeer in de maatschappij na hun gevangenisperiode.
De buurt is bang dat dit betekent dat het er niet meer veilig zal zijn.
De buurt is dus tegen.

Als ik de gang van zaken op me in laat werken, dan kan ik niet anders dan constateren dat de gang van zaken tot nu toe niet goed is geweest. De buurt voelt zich gepasseerd. Neemt dus, naar mijn waarneming een standpunt in op basis van een slechte procedure en niet op basis van argumenten.
Er zijn 4 partijen in het geding: de stichting die zich beijvert voor een Exodushuis in Zwolle (met niet de minste namen in het comité van aanbeveling), de corporatie die de huisvesting moet regelen, de gemeente en de buurt.
Cruciaal in zo’n proces is het moment waarop de buurt betrokken wordt bij de besluitvorming.
Daar is de eerste onduidelijkheid: de gemeente denkt dat besluitvorming geweest is en stemt haar communicatie daar op af. De corporatie die besluitvorming laat afhangen van overleg met de buurt voordat besluit genomen wordt.

Op basis van de berichtgeving door de gemeente, dus op basis van verkeerde vooronderstellingen, komt de buurt in het geweer: wij willen dit niet, omdat we de buurt niet onveilig willen hebben. Dit is, zo zie ik het, meer gebaseerd op een gevoel dan op concrete aanwijzingen. En niets is lastiger dan discussiëren op basis van gevoel.

Wat had, denk ik, moeten gebeuren?
Ik heb het al eens eerder gezegd: de buurt niet confronteren met een oplossing, maar de buurt het probleem voorleggen. Dan kan er gepraat worden over de randvoorwaarden die volgens de buurt in acht moeten worden genomen. Dan heb je een zakelijke discussie en kan de gemeente en de corporatie nagaan of aan deze voorwaarden voldaan kan worden.
De vraag is nu of de posities al niet zo stevig zijn ingenomen, dat de nu gekozen plek nog wel een reële optie is. Zijn partijen nog in staat om terug te gaan naar de startsituatie om vervolgens te praten op de randvoorwaarden. Ik hoop het. Maar vrees ook.
Mijn belangrijkste vraag is: wie komt er op voor de belangen van de ex-gedetineerden? Daar hoor ik niemand over. Maandagavond hield een mevrouw in de raadszaal een A4-tje omhoog met de tekst “heb hart voor de buurt”. Dan denk ik, laat mij dan maar hart hebben voor de doelgroep, waarvoor een Exodushuis is bedoeld.
Met de goede voorwaarden en duidelijke werkafspraken moet een heel eind te komen zijn. De buurt zou ook een betrokkenheid kunnen laten zien door vrijwilligerswerk te doen in het Exodushuis. Dan weten ze wat voor vlees ze in de kuip hebben en kunnen bewoners zich welkom voelen. Dat draagt vele malen meer bij aan de veiligheid dan een bot nee.

Ondertussen kan het geen kwaad, wanneer de gemeente haar best gaat doen, om te leren van gemaakte fouten. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt. En dat is betreurenswaardig, omdat zo’n proces alleen maar verliezers oplevert.
Gemeente, betrek ook betrokken burgers bij het investeren in mensen. Dan gaat het bordje op de gevel “investor in people” een diepere betekenis krijgen.

36 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek