Tagarchief: gemeenteraadsfracties

Coalitie en verantwoordelijkheid

imageIn de Stentor van 1 maart stond een artikel onder de kop “Zet de ChristenUnie zich buiten spel?”
Het gaat me nu niet om de ChristenUnie, maar om kennelijk verwacht gedrag als coalitiepartner.
De journalist kan wel wat politieke bijscholing gebruiken. Denk ik.

Een gemeenteraad bestaat bij de gratie van verschil in opvattingen en standpunten van de fracties die samen de gemeenteraad vormen. Om wethouders te kunnen benoemen, heb je een meerderheid nodig in dossiers die er toe doen en die in de komende collegeperiode aan de orde komen.
Tijdens de onderhandelingen maak je afspraken over die dossiers. Afspraken die je vastlegt in het collegeakkoord. Aan die afspraken heb je je te houden als coalitiepartner en dus als ondertekenaar van het collegeakkoord.
Het collegeakkoord bestaat dus niet uit dossiers waarmee alle collegepartijen het eens zijn. Als dat zo zou zijn krijg je een grijs, nietszeggend collegeakkoord. Elke collegepartij respecteert wel de in het akkoord opgenomen standpunten en gaat dus soms voorbij aan het eigen standpunt ten behoeve van de coalitie.

Betekent dit dat alle collegepartijen bij elk dossier dat aan de orde, is een zelfde standpunt moeten innemen? Nee, natuurlijk niet. Leidend is de vraag of dat dossier opgenomen is in het collegeakkoord.
– Ja, dan ligt het standpunt vast.
– Nee, dan kan elke collegepartij naar eigen inzicht een standpunt innemen. Er is de erkenning dat elke partij een eigen afweging kan en mag maken.
Soms is het verstandig dat er overleg is om te bekijken of er gemeenschappelijkheid te verkrijgen is. Maar als het om zaken gaat die tot de wezenskenmerken van een fractie behoren, dan zal dat niet altijd lukken. Maar daarmee zet je de coalitie niet onder druk.
En dat is, wat de Stentor wel suggereert. En dat is jammer en nergens voor nodig.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder ChristenUnie Zwolle, Zwolse politiek

Geleide politiek?

De afgelopen dagen stonden de politieke verhoudingen tussen landelijke en plaatselijke politiek in de schijnwerpers. Zomaar drie voorbeelden.

1. De SP in Kampen stapt uit het college, naar gezegd, omdat het partijbestuur hevige druk uitoefende op de Kamper fractie inzake het zorgdossier. Dat ging zo snel, dat de SP-wethouder zelf verrast werd door de actie en de fractie een dag bedenktijd gaf om terug te keren op hun schreden. Wat overigens niet is gebeurd.
2. De fractievoorzitter van D66 in Den Bosch is afgetreden, omdat het landelijk bestuur vond dat de fractie koste wat het kost een wethouder moest leveren, desnoods met inleveren op zaken die voor de plaatselijke D66 fractie principieel zijn. 
In een tweet heb ik dat geduid als “het landelijk doel heiligt de plaatselijke middelen”.
3. Vandaag (maandag 15 december) las ik dat een Amsterdams stadsdeelbestuur is afgetreden omdat ze overhoop ligt met Hans Spekman en zijn mede-partijbestuursleden.

Vroeger had je de geleide economie: de ordening van het economisch gebeuren door de overheid.
Het gaat er, lijkt het wel, op lijken dat we een politiek equivalent krijgen: het ordenen van de plaatselijke politiek door landelijke partijbesturen.

Moeten we dat willen?
Ik vind van niet.
Het is onvoldoende recht doen aan specifieke plaatselijke omstandigheden en politieke verhoudingen.

Gemeenteraadsfracties: houdt uw rug recht!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder algemeen