Tagarchief: koopzondagen

Trends?

Ik lees nogal wat berichten over activiteiten, waarvan ik me afvraag, of dat niet anders had gekund dan wel zelfs had gemoeten. Ik zeg dat als betrekkelijke buitenstaander; betrekkelijk omdat ik ook de ‘binnenkant’ heb meegemaakt.
De politiek is geen kerkelijk instituut, en dus is er de mogelijkheid om compromissen te sluiten.
De vraag is dan wel tot hoever je daarin kunt gaan. Ik vind het belangrijk dat je in die zoektocht vertrekt vanuit het respect voor een ander standpunt. Mijn ervaring is, dat je dan ook respect terugkrijgt. Twee voorbeelden om dat duidelijk te maken.
1. Ongewenst besluit toch respecteren
We hebben ooit (2004) als collegepartij tegen de ontwikkeling van het stadion gestemd omdat het in onze ogen op een verkeerde manier gefinancierd dreigde te worden. Toen het voorstel wel werd aangenomen hebben we direct gezegd dat het daarmee een politieke werkelijkheid was geworden. Een referendum heeft er overigens later wel een streep door gezet.
2. Niet tegenwerken maar inpassen
Toen een paar jaar geleden de eerste marathon op zondag werd georganiseerd, heb ik een gesprek gevraagd met de organisatie. Niet om hen te bewegen voor een andere dag te kiezen, maar om na te gaan of er problemen ontstonden met de kerkgang. De organisatie had daar gelukkig zelf al naar gekeken. Ik heb mijn kerk in Stadshagen gevraagd of ze de tweede kerkdienst ‘s morgens 15 minuten wilden vervroegen. Dat is gebeurd.

Het houdt me, merk ik, nu weer bezig als ik naar een paar dossiers kijk.

Koopzondagen
In de eerste plaats de koopzondagen. Ik kan van een ander niet verlangen dat hij dezelfde keuze maakt wat betreft de zondagsbesteding. Ik zelf vind dat de winkels dicht moeten blijven, er zijn genoeg andere momenten; dat past bij mijn opvatting over de zondag-beleving. Tegelijkertijd erken ik dat er velen zijn die er anders over denken. Als dat een meerderheid is, dan moet ik die niet tegen werken maar me zelf de vraag stellen: word ik gehinderd in mijn zondag-beleving. Nee dus.
Dit is het religieuze aspect.
Er is bij dit onderwerp ook een economisch aandachtspunt: wat betekent dit voor winkeliers die niet open willen op zondag; als de omzet op weekniveau niet toeneemt, maar de personeelskosten wel. Dat vraagt wel aandacht, ook van de raad.

Kerstdagen
Waarom richt je een kerststal in? Doe je dat vanwege een mooie kerstsfeer in de stad of zijn er evangelisatie motieven. Dat laatste lijkt me niet gepast, omdat je daarmee een significant deel van de Zwollenaren tegen de haren in strijkt tijdens dagen dat “vrede op aarde” door iedereen gewenst kan worden. Een stal – een levende nog wel – draagt ontegenzeggelijk bij aan die kerstsfeer. De consequentie van die doelstelling is dat je niemand, die een rol wil spelen in de kerststal, kunt uitsluiten. De mensen hebben daarin dan een eigen verantwoordelijkheid.
Zoals het nu gesteld wordt – moslims niet – is het blijkbaar toch bedoeld als evangelisatie. En dat lijkt mij niet wenselijk, geredeneerd vanuit het respect voor een andere opvatting.

Abortuskliniek
Dit is een erg gevoelig dossier. Vooral omdat het een principe-dossier is. Moet je dan vrouwen, die wel kiezen voor abortus, bij de ingang op de één of andere wijze benaderen en/of aanspreken. Ik vind dat onjuist. Er zijn, denk ik, andere manieren om je standpunt duidelijk te maken en hulp aan te bieden.
En daarbij, in een discussie, gebaseerd op principes, kom je niet aan met economische opmerkingen over inkomstenderving.

Achter de voordeur
Moet dan religie achter de voordeur? Ik denk dat die vraag vooral wordt gesteld, wanneer men het gevoel krijgt dat bepaalde standpunten worden opgelegd.
Bij uitleggen gaat het om normen en waarden vanuit de bijbel. Dat is net zo legitiem als normen en waarden vanuit het liberalisme en het socialisme. Ik heb nog nooit iemand horen zeggen dat liberalisme en socialisme achter de voordeur moeten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder algemeen, Zwolse politiek

Koopzondagenbundel

In de loop van de tijd heb ik de nodige stukjes geschreven over zaken die te maken hebben met het dossier koopzondagen. Nu er een winkel is, die tegen het besluit van de gemeenteraad toch opent gaat, laait de discussie weer op. En met een discussie is niks mis. Voor het gemak heb ik de stukjes gebundeld zodat de liefhebber kan grasduinen zonder allerlei zoekopdrachten op mijn weblog. Voor hen die willen kijken of er reacties zijn geweest op een onderwerp, heb ik de datum er bij gezet. Zoekt wat makkelijker. Hieronder de link.

Koopzondagenbundel

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Zondagsrust

Het wordt tijd voor een fundamentele discussie over de betekenis van zondagsrust. De behandeling van de nota “Zwolle bruist” gaat mij te snel over koopzondagen uitbreiden ja of nee met de bijbehorende opmerking dat de discussie hierover op slot zit, nu de ChristenUnie de grootste partij is in de Zwolse gemeenteraad.
Een paar punten om samen over na te denken.
In de eerste plaats: wat waren ooit de redenen voor het instellen van wettelijke afspraken, die voortkomen uit het handhaven van de zondagsrust.
Vervolgens de vraag wat er sindsdien veranderd is in de samenleving en welke gevolgen dat heeft cq. zou kunnen/moeten hebben voor de bestaande regelgeving.
De huidige afspraken over koopzondagen worden door zeer veel Zwollenaren als misplaatst opgelegd en bevoogdend ervaren. Mijn oprechte vraag is wat de meerwaarde is voor christenen van hun beleven van de zondag, wanneer van anderen die zelfde beleving geëist wordt. Anders gezegd, wordt een christen belemmerd in zijn beleving van de zondag wanneer anderen gaan shoppen.
Wellicht (het zou wel moeten) komen we dan ook toe aan de vraag, wat ruimere openingstijden op zondag betekenen voor kleine ondernemers. Komen de effecten voor eigen rekening, of heeft de Zwolse samenleving daarin ook een verantwoordelijkheid. Nog zo’n vraag: kan een detaillist zijn personeel dwingen om op zondag te werken of is er ruimte voor medewerkers om vrijgesteld te worden van werken op zondag. En als dat zo is, hoe leg je dat dan vast.

Het zou mij veel waard zijn om deze punten fundamenteel en met een open oor naar elkaar en met respect voor elkaars standpunt te bespreken.

5 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Referendum en koopzondagen

Voor de goede orde: wat ik hier schrijf is mijn persoonlijke opvatting. Niet gepolijst door welke discussie met wie dan ook.
In Zwolle staat op dit moment het referendum opnieuw in de belangstelling, nu over een voorgenomen referendum over koopzondagen. Dit dossier kent meerdere aspecten. Ik ga er een paar bij langs.

Om te beginnen, de (gewenste) toegenomen betrokkenheid van burgers bij de politiek tussen de verkiezingen in. Dat zie ik op zich als een goede zaak. Ik ervaar de wens om een referendum wel als een uiting van ontevredenheid van een minderheid. Een meerderheid van de gekozen raadsleden neemt een besluit, waar een minderheid het niet mee eens is. Zegt dan, ik ben niet gehoord. En geeft daarmee de suggestie dat “luisteren naar” hetzelfde is als “doen wat gezegd wordt”.
Daar komt nog wat bij, wat het instrument referendum in mijn ogen tot een niet adequaat instrument maakt. Het belang van de referendum-aanvrager(s) is altijd smaller dan de afweging die de Raad maakt. Ze zijn niet verantwoordelijk voor mogelijke gevolgen van hun standpunt.
Wat ik hier van leer, is dat er hard moet worden nagedacht over instrumenten, die burgers op een betere manier betrekken bij beleidsvorming.
Er is een verschuiving te zien van representatieve naar participatieve democratie. Alleen, we hebben daar nog geen geschikte instrumenten voor. Er is veel over geschreven en gediscussieerd, maar dat heeft nog niet geleid tot bruikbare instrumenten.

Het wellicht komende koopzondagen referendum heeft ook een principiële kant. Hoe ga je als christen-politicus om met de wens om op zondag de winkels open te hebben.
Ik heb altijd gezegd dat ik er wilde zijn voor alle Zwollenaren én dat ik niet wil opleggen maar uitleggen.
Wat zijn dan mijn overwegingen bij dit dossier?
Moet ik me sterk maken voor zondag-sluiting omdat ik vind dat winkelen niet past bij mijn opvatting over de zondag? Dat gaat op opleggen lijken.
Ik mag me wel afvragen of besluiten op dit punt mijn beleving van de zondag in de weg staan. Dat is een legitieme vraag voor een christen-politicus. Mijn zondag beleving wordt niet beïnvloed door winkelen op zondag. De vraag is wel of kerkgang naar bijvoorbeeld de Grote Kerk hinder kan ondervinden van winkelen op zondag. (Parkeerperikelen, geluidsoverlast wellicht).
Daarnaast moet de raad zich afvragen of zij een verantwoordelijkheid heeft voor winkeliers die mogelijk geen financiële ruimte hebben om op zondag open te zijn, denk aan extra personeelskosten. Hoort dat bij ondernemen of mag/moet je hen beschermen. Dit is geen religieus maar een economisch dilemma.

Kortom.
– een referendum vind ik een gemankeerd instrument, er moet een betere manier komen om burgers te betrekken. Dat zou nu kunnen via de beloofde “halverwege evaluatie”.
– Ik persoonlijk zie ruimte voor tegemoet komen aan de vraag. Helemaal vrijlaten zal gevolgen hebben die ik op dit moment niet overzie.
– Er moet een denkgroep komen die aan de slag gaat met het ontwerpen van een nieuwe infrastructuur, die past bij de grotere betrokkenheid van burgers. Er is daarvoor een overvloed aan literatuur.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Koopzondagen referendum

De Stentor bericht vandaag, maandag 9 mei, over het voornemen een referendum te organiseren over de koopzondagen. De wens is, om al dan niet open te zijn op zondag, over te laten aan de ondernemers zelf. Zij voelen het 12-zondagen-open-besluit als achterhaald en knellend.
Ik zie het al gebeuren: allerlei interpretaties over aard van referendum; moet er niet eerst een besluit liggen; hoe verhoudt dit zich tot het collegeakkoord, kun je daar een voor één van de coalitiepartijen belangrijk besluit “zo maar” uit halen. Je loopt het risico at de discussie meer gaat over de procedure dan over de inhoud. Dat zou jammer zijn.

Om dat soort procedure-gesteggel te voorkomen lijkt het mij verstandig wanneer de coalitie het initiatief naar zich toetrekt door de beloofde “halverwege-evaluatie” te organiseren. Hierin kan dan ook de koopzondagen discussie een plek krijgen. Bovendien kan dan alles wat men bij de evaluatie wil betrekken in onderlinge samenhang worden bezien.

2 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Coalitieakkoord, afspraak of juk?

imageGelet op de teneur van het artikel in de Stentor over vrije sluitingstijden (woensdag 6 april) kan het geen kwaad iets te zeggen over het karakter van een Zwols coalitieakkoord.
Je kunt twee kanten op met zo’n akkoord.
De ene kant is onderhandelen tot je grijs ziet. Dan is het akkoord een vlak, nietszeggend document omdat er maar weinig is waarover de coalitiepartijen, met grote verschillen in het verkiezingsprogramma, het met elkaar eens zijn.
De andere kant is, dat er aan elke partij ruimte wordt geboden in het akkoord voor onderwerpen, die voor een partij van groot gewicht zijn en die specifiek zijn voor een partij.
Die ruimte betekent niet dat andere partijen het daarmee eens hoeven zijn, wel betekent het dat alle coalitiepartijen loyaal zijn aan het standpunt over zo’n specifiek onderwerp. Omdat te bekrachtigen hebben de fractievoorzitters van de coalitiepartijen hun handtekening gezet onder het akkoord.
Het is de bedoeling dat wat beschreven is in het akkoord omgezet wordt in daden, in overeenstemming met het in het akkoord geformuleerde standpunt over elk dossier.

Dan zijn er ook onderwerpen waarover bij de onderhandelingen niet gesproken is en waarover dan ook geen standpunt is geformuleerd. Dan kunnen coalitiepartijen dus verschillende standpunten hebben over zo’n onderwerp. Die ruimte is er en veroorzaakt dan ook geen spanning tussen de coalitiepartijen.

Concreet:
Over koopzondagen zijn in de onderhandelingen afspraken gemaakt en alle coalitiepartijen houden zich er aan. Ook al wordt er per partij anders over gedacht.
Over vrije sluitingstijden zijn geen afspraken gemaakt in het akkoord. Dus is er ruimte voor elke partij om daar een standpunt over te formuleren.

Kortom, praten over het juk van de CU, zoals de Stentor doet, doet geen recht aan de gang van zaken bij de onderhandelingen en ook niet aan het karakter van het coalitieakkoord.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder ChristenUnie Zwolle, Zwolse politiek

Koopdagen op zon- en feestdagen

Procedureel gezien is het koopzondagdossier een interessant dossier. 
De onderhandelingen voorjaar 2014 resulteren in de volgende zinsnede in het collegeakkoord:
In de afgelopen periode was er in Zwolle ruimte om op 12 zon- en feestdagen af te wijken van de vastgestelde winkeltijden. Ook in de komende periode bieden we ruimte aan 12 koop-dagen op zon- en feestdagen.” 
Er was toen geen reden voor de oppositie een motie of amendement over dit dossier in te dienen.

In de loop van de tijd nemen de geluiden over de koopzondagen toe. Dat is te merken in de krant en op social media. Via een petitie wordt de raad succesvol gevraagd het onderwerp supermarkten open op zondag op de agenda te zetten. Hoewel de coalitie er niet eensluidend over denkt, sluit ze de gelederen vanwege de afspraak in het collegeakkoord.
Conclusie: het is alleen bespreekbaar, als alle collegepartijen bereid zijn het collegeakkoord op dit dossier aan te passen.
Dat dit (nog) niet het geval is blijkt weer, wanneer de raad de motie van Swollwacht bespreekt om een referendum te houden. Naast procedurele bezwaren (dat kan alleen een raadplegend referendum zijn en dat kent de Zwolse referendum verordening niet), wordt er weer verwezen naar het collegeakkoord.
Deze gang van zaken verhindert niet dat er nog steeds inhoudelijk commentaar wordt geleverd op het standpunt over de zondagopenstelling. Op dit moment is dat vruchteloos. De stellingen zijn ingenomen.
Wat je ook vindt van het standpunt en van de duur van het collegeakkoord.

Aandacht vraagt het evenwicht in het collegeakkoord. Een belangrijk punt aanpassen van één van de collegepartijen, maakt dat specifieke punten van andere collegepartijen niet vanzelfsprekend ongewijzigd blijven. Dat is, zo zie ik het tenminste, de complicerende factor.
Het collegeakkoord biedt zelf het aanknopingspunt aan het slot van de inleidende paragraaf:
Halverwege deze collegeperiode maken we de balans op. Liggen we nog op koers? Zijn er aanpassingen nodig? Daarbij betrekken we de (landelijke) ontwikkelingen en de financiële positie van Zwolle. We voeren hierover dan graag een debat met de stad en de raad.
In plaats van dossiers nu nog steeds ter discussie te stellen, lijkt het mij verstandiger om dat moment in het voorjaar goed voor te bereiden. Welke dossiers bespreken we, hoe doen we dat en welke voorbereiding vraagt dat. En, erg belangrijk, hoe komt de Zwolse burger in dit proces aan zijn trekken.
Het gaat dan niet meer over de legitimiteit van het aan de orde stellen, want die is gegeven in het collegeakkoord. Het kan dan volledig gaan over de inhoud.
En dat zou winst zijn, welk standpunt men ook huldigt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Raadgevend referendum: juiste instrument?

Dit stukje gaat niet over een standpunt over al dan niet uitbreiden van het aantal koopzondagen. Het gaat wel over het proces dat William Dogger in gang wil zetten. Hij wil een raadgevend referendum over de koopzondagen.
Een interessante ontwikkeling.
Interessant omdat er nogal wat stukken verschijnen over de herijking van de relatie tussen overheid en burger. Zie ook mijn vorige stuk op dit blog. Burgers willen en krijgen steeds meer invloed tussen de verkiezingen in. Ik ervaar dat als een goede ontwikkeling. Maar dan moet de “politieke infrastructuur” daar wel op ingericht zijn. En zover is het nog niet, helaas.

Terug naar het raadgevend referendum. Ik zie toch wel wat punten die om aandacht vragen.
Is er ruimte voor een raadgevend referendum over een onderwerp waarover standpunten zijn vastgelegd in het college-akkoord. In zo’n akkoord worden verschillende standpunten opgenomen waarover niet alle collegepartners het eens zijn, maar waar wel een evenwicht wordt gevonden. Wat betekent het als dat evenwicht verstoord wordt, wanneer over 1 onderwerp een ander standpunt “komt”. Of zal dat niet gebeuren omdat het een raadgevend referendum is en de coalitie deze redenering volgt. Zoals nog niet zo lang geleden het ook gegaan is.
Aan het raadgevend referendum gaat een inleidend verzoek vooraf. De referendumverordening zegt daarover het volgende in artikel 4:

– Kiezers kunnen over een door de raad te nemen besluit een inleidend verzoek tot het houden van een referendum indienen.


– Dit inleidend verzoek moet ten minste twee werkdagen voor de besluitvormingsronde van het Raadsplein, waarvoor het conceptraadsbesluit is geagendeerd, schriftelijk bij het college worden ingediend.


- Het inleidend verzoek vermeldt welk conceptraadsbesluit het betreft.


– Het verzoek moet worden ondersteund door een aantal kiezers dat tenminste gelijk is aan 0,15 % van het totaal aantal kiesgerechtigden van de laatst gehouden gemeenteraadsverkiezingen.


– De ondersteuning blijkt uit de bij het verzoek gevoegde naam, adres, woonplaats en geboortedatum van de kiezers en hun handtekeningen, op daartoe door de gemeente verstrekte formulieren. 



Wat valt op:

– Van belang is het eerste aandachtsstreepje: kiezers kunnen een inleidend verzoek tot het houden van een referendum indienen. Waartoe gaat de motie op 7 december oproepen? Worden via de motie kiezers opgeroepen een inleidend verzoek in te dienen? Dat zal toch niet.

– het moet kennelijk, nog steeds volgens eerste aandachtsstreepje een raadgevend referendum worden over een nog door de raad te nemen besluit. Dat is hier toch niet aan de orde, lijkt me. Bij het derde aandachtsstreepje wordt ook gesproken over een conceptraadsbesluit. 
De raad heeft tot tweemaal toe een standpunt ingenomen: bij het aannemen van het collegeakkoord en onlangs naar aanleiding van de petitie over zondagsopening van supermarkten.

Ik heb de indruk dat met het raadgevend referendum een verkeerd instrument uit de kast getrokken wordt.

1 reactie

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Winkeltijden

Hier wat losse gedachten over winkelopeningstijden.
1. Het valt mij op dat meningen over al dan niet open op zondag vaak gebaseerd zijn op aversie tegen het christelijk gedachtengoed. Zo in de trant van wij laten ons niet ringeloren en zeker niks opleggen door die refo’s. Als dat zo is, dan gaat het niet meer over winkelen op zondag, dan gaat het over gevoelens jegens christenen. Daar kun je slecht over debatteren en dat lost ook niets op.
2. Als de discussie gaat over het willen hebben van een grotere keuzevrijheid, dan is daar wel het nodige aan te doen. 
De winkeltijdenwet zegt in artikel 9: Verordeningen van de gemeenteraad kunnen geen betrekking hebben op de openingstijden van winkels op werkdagen tussen 6 uur en 22 uur. 
Hiermee zijn dus de mogelijkheden van winkelopening gedefinieerd. Ik zie hier een opening voor een ruimere keuzevrijheid.
3. Het moet voor de consument wel duidelijk zijn wat openingstijden zijn. Een ratjetoe aan openingstijden helpt niet. Dat vraagt dus overleg van de winkeliers. Bekeken kan worden of dat voor heel Zwolle zou moeten gelden, of dat er afspraken per winkelgebied gemaakt kunnen/moeten worden.
4. Ter versterking van het funshoppen kan samengewerkt worden met horeca en/of culturele instellingen. Het belangrijkste daarbij is, dat je weet wat je van elkaar mag verwachten. En wat de Zwollenaar kan verwachten van de gezamenlijke inspanningen.
5. Het nadenken over slimme openingstijden vraagt meer tijd dan een achternamiddag. Daarom pleit ik voor een denktank met een brede vertegenwoordiging van alle belanghebbenden. Zolang de voorstellen blijven binnen de kaders van de Winkeltijdenwet, hoeft het resultaat niet te worden voorgelegd aan de gemeenteraad ter goedkeuring. Dat is trouwens wat anders dan samenwerking.
6. Bovenstaande gaat vooral over openingstijden op werkdagen. Daarnaast zou de gemeenteraad kunnen beslissen om het aantal koopzondagen te bepalen conform het voorstel van Citycentrum. Dat geeft duidelijkheid en rust. En het kan nadrukkelijk gezien worden als compromis tussen voor-en tegenstanders van de koopzondagen in samenhang met de ruimere keus op de andere dagen.

Het belangrijkste vind ik, dat er systematisch wordt nagedacht over mogelijkheden en dat het een integraal voorstel wordt.
Ik ben benieuwd.

3 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Zondag: open of niet open?

Vertrekpunten

Als raadslid had ik altijd een paar vertrekpunten. Twee daarvan waren:
– ik wil er niet alleen voor de eigen kiezers zijn, maar voor alle Zwollenaren
– Ik wil niet opleggen maar uitleggen
Als ik dat zegt dan erken ik daarmee dat (veel) Zwollenaren keuzes maken die anders zijn dan mijn keuzes.
In dit dossier: ik erken dat er Zwollenaren zijn die op een andere wijze omgaan met de zondag dan ik doe. Ik zal dan uitleggen wat mij beweegt. Als dat niet leidt tot een meerderheid, dan is dat een politieke werkelijkheid.

Ik moet dan wel antwoord kunnen geven op de vraag of christenen belemmerd worden in hun kerkgang. Die vraag vind ik belangrijker, dan het opleggen aan alle Zwollenaren van mijn idee van de zondagsbesteding. Dat zou betekenen dat iedereen zich zou moeten aanpassen aan hoe ik de zondag wil beleven.
Dat is dus opleggen. En daar ben ik tegen.

Grenzen?

Is dit een vrijbrief om dan maar alles vrij te geven?
Dat vind ik niet, in ieder geval niet per definitie. Er zijn meer zaken om rekening mee te houden. Er zijn meer afwegingen te maken.
Ik maak dan wel onderscheid tussen supermarkten en de andere winkels.
Als supermarkten allemaal de ruimte krijgen om zondag open te zijn benadeel je niemand. Ik ken tenminste geen kruideniers, die dan in de verdrukking zouden komen.
Dat geldt, denk ik, niet voor de andere winkels. De grote winkels kunnen dat personeel-technisch best behappen. Dat geldt in mindere mate voor de winkels met weinig personeel. Voor hen kan dat een bedreiging vormen.
Voor alle winkels is ook nog de vraag: Hoe groot is de kans dat een personeelslid op zondag moet werken, terwijl ze dat niet wil.
Heb je als gemeenteraad hierin een verantwoordelijkheid?
Dat lijkt me een belangrijke vraag voor een debat.

Noodzakelijk?

Een bijkomend punt voor mij is de vraag hoe noodzakelijk is de zondagopenstelling.
Kun je op een andere manier tegemoet komen aan de wensen van de consument? Die wil een ruimere keuzevrijheid hebben en ‘vertaalt’ dat naar de keuze willen hebben om op zondag inkopen te kunnen doen.
Ik geloof niet dat er iemand gedupeerd wordt, wanneer de winkels niet op zondag open zijn. Wel dat de consument dan niet geheel vrij is in zijn keuze.
Ik denk dat er meer mogelijk is binnen de grenzen die de winkelsluitingstijden wet aangeeft. Langer open zijn dan 18.00 uur op doordeweekse dagen geeft veel mogelijkheden.
Ook daarover zou het debat moeten gaan: hoe vergroot je de keuzevrijheid van de consument.

Ik wil graag loskomen van het gevoel dat de consument iets opgelegd krijgt door de keuzes die christelijke partijen maken. Dan gaat het teveel over dat opleggen en te weinig over de vraag op welke manier je de keuze van de consument kunt vergroten.

Kortom.

Het religieuze motief is voor mij belangrijk maar kan ik niet opleggen aan een ander. 
Onder twee voorwaarden:
- de zondagse activiteiten mogen de kerkgang niet belemmeren
- er moeten afspraken gemaakt worden met medewerkers die niet op zondag willen werken
Er moet onderzoek gedaan worden naar de gevolgen voor de kleine ondernemers
Bekeken moet worden of andere openingstijden op werkdagen ook tegemoet komen aan een grotere keuzevrijheid van de consument.

Persoonlijk

Wat vind ik er zelf van?
In de nu lopende discussie is mij al een paar keer gevraagd wat ik er van vind.
Mijn reactie is geweest, dat ik de fractie niet voor de voeten wil lopen.
Aan de andere kant, bedacht ik me later, heb ik er wel een opvatting over. Een opvatting die ik ook al eens heb ingebracht op één van mijn laatste fractievergaderingen.
Daarom hier mijn eigen overwegingen.
– Zoals hier boven aangegeven is er wat mij betreft ruimte om na te denken over verruiming van de koopzondagen en de openstelling van supermarkten.
– Er zal gezocht moeten worden naar een compromismodel. Het niet willen opleggen moet immers van 2 kanten komen. Duidelijk moet zijn dat er bij een besluit rekening is gehouden met alle partijen.
– Ik herhaal mijn standpunt, wat ik ook in december 2014 heb gegeven op weblog Zwolle: 12 + 5 koopzondagen, conform het model van citycentrum. Het blijft dicht bij het collegeakkoord en het schept duidelijkheid wanneer de koopzondagen zijn.
– Start onderzoek naar andere openingstijden op werkdagen.

– Wat de supermarktopenstelling betreft, zoek naar een opening. Bijvoorbeeld conform de koopzondagenregeling. Voor alle Zwolse supermarkten.
We hebben dan tot 2018 de gelegenheid om te bezien of het werkt. Bij de onderhandelingen na de gemeenteraadsverkiezing van 2018 kan de ervaring worden verwerkt in het nieuwe collegeakkoord.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zwolse politiek