Tagarchief: zorg

Zorgtransitie

Ik heb ooit een boek gelezen van Swieringa, getiteld “In plaats van reorganiseren”. Het boek behandelt, simpel gezegd, 2 routes die moeten leiden tot verbeteringen: het reizigersmodel en het trekkersmodel.

De reiziger stippelt van begin tot het eind de route tot het einddoel uit.
De trekker kijkt van stap tot stap wat hem te doen staat.
Hier moest ik aan denken toen ik Van Rijn hoorde zeggen, dat ze aan de slag gaan met de zorgtransitie en onderweg kijken wat er te doen staat. De trekker.
De zorgvrager daarentegen wil weten waar hij uitkomt. Hoe zit het met mijn zorg, wanneer wordt er betaald en wie komt er aan mijn bed. Hele praktische en begrijpelijke vragen. Zeker voor iemand, die afhankelijk is van anderen. De reiziger.

Dit zijn dus twee werelden.
Den Haag denkt in termen van het proces, de zorgvrager in termen van resultaat. Die beide werelden komen dus niet bij elkaar.
Je kunt het ook anders zeggen: Den Haag vindt het proces leidend en de zorgvrager ondergeschikt. De zorgvrager zal het proces eigenlijk worst wezen als het PGB maar de constante factor is. En dat is nu juist wat niet duidelijk is.
Betalingen gebeuren niet, de zorgvrager/verlener leggen dat, terecht, uit als “zie je wel”.

Wat ik helemaal niet begrijp is, dat men in Den Haag niet alle mogelijke scenario’s heeft onderzocht om te zien of ze de problemen die zich voor zouden kunnen doen, het hoofd kunnen bieden. Het past wel bij de proces-benadering. Het laat tegelijk zien dat het belang van de zorgvrager nevenschikkend is. Dat blijkt ook uit de reacties van woordvoerders van bijvoorbeeld de SVB.

Den Haag is één grote kaasstolp.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder algemeen

Samenwerken: hoe kunnen we de toekomst aan

Er wordt op veel fronten nagedacht over samenwerking. Soms gedwongen door budgettaire krimp, vaak op zoek naar doelmatigheid.
In Zwolle functioneren nogal wat zorginstellingen. Gelukkig, zeg ik ook maar.
Dat neemt niet weg, dat het geen kwaad kan om na te denken over vormen van samenwerking met behoud van de eigen identiteit.

Zorginstellingen zorgen voor burgers, die zorg nodig hebben. Dat is je reden van bestaan.
Nadenken over samenwerken doe je daarom niet vanuit de gedachte hoe houd ik mijn organisatie in de benen, maar vanuit de vraag op welke manier de zorgbehoevende burger het beste ondersteund kan blijven worden.
Eerlijk gezegd, komt die benadering nog te weinig uit de verf.
Ik begrijp dat wel. Het ligt voor de hand om naar de toekomst te kijken vanuit het perspectief van de organisatie waar je werkzaam bent.
Maar op die manier mis je de kans om vernieuwend aan de gang te gaan. “het gaat niet om nieuwe dingen, maar om het kijken met andere ogen” zei iemand ooit eind 19e eeuw.

Misschien helpt het om een bijeenkomst te organiseren waar, door maar ook los van bestaande organisaties, wordt nagedacht over zorg verlenen anno 2020. Als er een beeld gevormd is, vervolgens de vraag stellen wat elk van de huidige organisaties daaraan kan bijdragen.

Er is intensieve samenwerking mogelijk, met behoud van eigenheid.
Ik roep de Zwolse zorginstellingen op om met een open mind de uitdaging aan te gaan.
Het gaat ten diepste immers niet primair om de eigen organisatie, maar om adequate zorg aan kwetsbare burgers.

7 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek

Tegenstelling

Veel groter dan vandaag in het nieuws kunnen tegenstellingen niet zijn. Allemensen.
Aan de ene kant het verhaal van de 4 –jarige Elmo die thuis woont bij zijn ex-verslaafde moeder. Moeder is aan bed gekluisterd en kan niet voor Elmo (en voor het huishouden) zorgen.
Aan de andere kant de berichten over Jelte Stronkhorst, die in Amerika aan zijn herstel werkt. Ik lees net op internet, via de nieuwsmail van De Stentor, dat hij staat, zelf eet en fluistert. Fantastisch.

Wat een verschil in zorg en aandacht.
Wat is er mis met ons systeem, dat we als maatschappij geen weg weten met de situatie van Elmo. Dat Joop van Ommen moet leuren langs allerlei instanties om het hoognodige gedaan te krijgen.
Begrijp me goed, ik heb geen enkele behoefte aan het zoeken naar een schuldige.
Ik ben verbaasd over het feit, dat dit soort zaken vandaag de dag kan gebeuren.
Er zijn weet ik hoeveel instanties, die subsidies krijgen voor van alles en nog wat.
Maar het is Joop van Ommen die het moet aankaarten.

Wat zit er verkeerd in ons zorgsysteem?

John van Boven

2 reacties

Opgeslagen onder Zwolse politiek